มเชื่อใจจากสมาชิก หากไม่แล้ว การขายสูตรโอสถก็แทบไม่เกิดขึ้นภายในชุมนุมลับ”มิสเตอร์เนตรแห่งปัญญาสามารถทำได้…รวมถึงมิสเตอร์A คนเลี้ยงแกะ มันก็อาจทำได้ไม่ยากเช่นกัน…ไคลน์เอนหลังพิงเบาะพลางพึมพำเงียบงันทันใดนั้น ออเดรย์พลันผุดแนวคิดใหม่และซักถามออกไป“แล้วให้คนขายสาบานไม่ได้หรือ?”
“เอ่อ…คุณสุภาพสตรีครับ ตรงนั้นคือการชุมนุมลับนอกรีตและผิดกฎหมาย คิดว่าจะมีใครกล้าสาบานในนามเจ็ดเทพจารีตด้วยหรือ? เหนือสิ่งอื่นใด ลำพังคำสาบานปากเปล่าไม่ได้ผลแน่นอน ต้องประกอบพิธีกรรมสาบานร่วมด้วยเท่านั้นจึงจะเชื่อใจได้” อัลเจอร์คิกคักในลำคอ“และถ้าเป็นพิธีกรรมสาบาน หากเปั้าหมายคือเทพนอกรีตอย่างปราชญ์เร้นลับหรือพระผู้สร้างแท้จริง ถ้าไม่ใช่สาวกของพวกมัน ผมขอถามว่าจะมีใครกล้าสาบานไหม? คงไม่แน่นอนคงไม่มีใครอยากถูกครอบงำจิตใจจนคลุ้มคลั่งด้วยฝีมือตัวตนเหล่านั้นแน่”เมื่อเล่าถึงจุดนี้ มันถอนหายใจยาว“ถ้าไม่ทราบเทคนิคสวมบทบาท ผู้วิเศษนอกกฎหมายส่วนมากจะเกิดอาการคลุ้มคลั่งและเสียชีวิตไปเอง หรือไม่ก็เปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาดไร้สมอง เมื่อผนวกกับความหายากและมีราคาแพงของวัตถุดิบหลัก…ตราบใดถ้าเจ็ดโบสถ์หลักยังไม่อนุญาตให้มีการซื้อขายสูตรโอสถและวัตถุดิบอย่างถูกต้อง
ตามกฎหมาย พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงกวาดล้างชุมนุมเถื่อนหรือตลาดมืดด้วยตัวเอง เพราะสูตรโอสถไม่มีทางแพร่กระจายเป็นวงกว้าง และการเลื่อนลำดับก็ทำได้ยากยิ่ง”“อย่างนั้นเอ