แบบลงลึกเพื่อให้บุตรสาวขุนนางเช่นเธอ ผู้ยังมีความไร้เดียงสาและเห็นอกเห็นใจ ตระหนักถึงความเลวร้ายของเขตตะวันออก และใช้ความรู้สึกนั้นผลักดันอาณาจักรให้ไปในทิศทางเหมาะสมก่อนจะได้เป็น ‘ผู้ไร้หน้า’ เราห้ามยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้โดยตรงเด็ดขาด…ไคลน์พึมพำพลางตั้งกฎเข้มงวดกับตัวเอง
“ขอบคุณค่ะ ท่านเดอะฟูล ขอบคุณสำหรับการช่วยปกปั้องเบ็คลันด์ไว้ สีหน้าเหนื่อยหน่ายของท่านทำให้ดิฉันตระหนักถึงรากฐานของปัญหา และขอบคุณมิสเตอร์เวิร์ลเช่นกัน คุณช่วยให้ดิฉันมองเห็นภาพรวมของสถานการณ์ปัจจุบันอย่างลึกซึ้ง…ฉันไม่เคยทราบอะไรแบบนี้มาก่อน” ออเดรย์พยายามระงับอารมณ์ปัจจุบัน พลางกล่าวขอบคุณสองสุภาพบุรุษจากสองสุดขอบโต๊ะสำริดโบราณ“ช่วยปกปั้องเบ็คลันด์?” อัลเจอร์ไม่ประหลาดใจกับสภาพอันย่ำแย่ของเขตตะวันออก เขตท่าเรือ และเขตโรงงานสักเท่าไร แต่มันไม่เข้าใจปฏิกิริยาตอบสนองของจัสติสเรื่องราวคราวนี้ยิ่งใหญ่ขนาดไหน…? นักเดินเรือหนุ่มอดขมวดคิ้วชนกันไม่ได้เดอะซัน เดอร์ริค·เบเกอร์ ผู้ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย และไม่เข้าใจสักอย่างเดียว กลับยังคงตั้งใจฟังบทสนทนาโดยไม่ปล่อยให้ถ้อยคำใดเล็ดลอด เพราะมันหวังว่าจะเข้าใจโลกของแฮงแมน จัสติส และเดอะเวิร์ลได้มากขึ้น
ไคลน์เพียงยิ้มตอบความเห็นอกเห็นใจของจัสติสโดยไม่กล่าวสิ่งใดเสริม ก่อนจะเหลือบมองไปทางแฮงแมนอัลเจอร์เข้าใจความหมายของสายตา จึงรีบก้มหน้าเขียนไดอารีของจักรพรรโรซายล์แผ่นสุดท้าย
