ลันตระหนักว่า เปลือกตาของตนเริ่มหนักอึ้งจนผิดธรรมชาติ คลับคล้ายเตรียมตกอยู่ในภวังค์หลับลึกทุกเมื่อ“ยังมีพลังเหลืออยู่อีกหรือ? ช่างน่ารำคาญซะจริง”ลาเนวุสกัดลิ้นให้ตัวเองตื่น ก่อนจะขวางดาบกระดูกศักดิ์สิทธิ์ไปทางหนึ่งในถุงมือแดง ซึ่งกำลังนอนหมดสติบนพื้นอาคาร“หยุดนะ!”เครสไทน์รีบตวัดฝั่ามือด้วยสีหน้าเจ็บปวด คล้ายกับฝืนเค้นพลังวิญญาณหยดสุดท้าย ยิงคลื่นพลังล่องหน กระแทกใส่ดาบกระดูกเพื่อเปลี่ยนทิศทางลาเนวุสฉวยโอกาสดังกล่าวพุ่งตัวไปด้านข้างด้วยความเร็วสูง เมื่อเข้าไปห้องน้ำสุดทางเดินยาว มันกระโจนออกจากหน้าต่างพร้อมกับหลบหนีอย่างราบรื่น
เพียงไม่นาน มันเปิดฝาท่อระบายน้ำพลางปีนลงไปด้านล่างอย่างคล่องแคล่วลาเนวุสเคยชินกับทางระบายน้ำเส้นนี้มาก ดังนั้นถึงจะมืดสนิท แต่ก็ยังวิ่ง กระโดด และหักเลี้ยวได้อย่างแม่นยำ ทางวงกตลับซับซ้อนของท่อระบายน้ำ มิได้เป็นอุปสรรคต่อแผนหลบหนีแม้แต่น้อยแต่ทันใดนั้น สัญชาตญาณของมันกลับบอกให้หยุดฝีเท้าและหันมาด้านหลังฉึก!ไพ่ปริศนาพุ่งปักลึกลงบนหน้าอก เกิดเป็นบาดแผลพร้อมกับหยดเลือดสีแดงไหลซึมตามขอบไพ่ลาเนวุสขมวดคิ้วจ้องมองอีกฝั่าย ด้วยสายตามองเห็นในความมืด ภาพของผู้โจมตีลึกลับจึงปรากฏตรงหน้าอีกฝั่ายเป็นชายหนุ่มรูปร่างสันทัด สวมชุดคนงานสีฟั้าอมเทา สวมหน้ากากสีขาว มุมปากสองข้างยกสูงผิดธรรมชาติบริเวณจมูกเป็นจุดวงกลมแต้มด้วยสีแดง
ตัวตลกเขื้อนยิ้ม
