ับปักสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งโบสถ์ลงบนพื้น“อ๊ากกกกกก!!”
ท่ามกลางความมืดมิด เสียงคำรามอย่างเจ็บปวดดังโหยหวนแหบพร่า แต่เพียงไม่นานก็ถูกบรรยากาศสุขสงบกลืนกินหายไป ราวกับไม่เคยมีใครกรีดร้องเครสไทน์ลุกยืนพร้อมกับดึงดาบกระดูกขึ้น หยดเลือดสีแดงเข้มไหลรินจากปลายดาบเป็นระยะ บนพื้นอาคารมีก้อนเลือดเนื้อผุดกลับขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับใบหน้าแสนสิ้นหวังของ‘ยักษ์’ ผู้มีมุมปากห่อเหี่ยวฟุั่บ! ฟุั่บ! ฟุั่บ!ทันใดนั้น เงาดำสามจุดพลันพุ่งใส่ซีสม่าอย่างพร้อมเพรียงแต่ทั้งหมดกลับร่วงหล่นกระแทกพื้นก่อนได้สัมผัสตัวอาวุโสใหญ่แห่งโบสถ์รัตติกาล ราวกับถูกโจมตีด้วยบุคคลล่องหนจำนวนมากปัง! ปัง! ปัง!เหยี่ยวราตรีคนอื่นรัวยิงซ้ำ กระสุนเงินจากปากกระบอกคล้ายกับมีตราศักดิ์สิทธิ์ของเทพธิดาสลักอยู่
เงาดำสามร่างซึ่งพยายามซุ่มโจมตีเมื่อครู่ เริ่มเผยให้เห็นตัวจริงขณะนอนชักกระตุกอยู่บนพื้นอาคารอย่างน่าสมเพช ลมหายใจรวยรินใกล้หมดลงเต็มที่“นักบวชกุหลาบ บาทหลวง…คนของชุมนุมแสงเหนือ…?” เครสไทน์ขมวดคิ้วพลางพึมพำเสียงค่อย มันกล่าวต่อโดยไม่หันไปมองพวกพ้องด้านข้าง “มีบางสิ่งไม่ชอบมาพากลพวกคุณทุกคนระวังตัวด้วย”ยังไม่ทันจบประโยค มันได้ยินเสียงฝีเท้า ‘กึก กึก กึก’ของใครบางคน ดังกังวานท่ามกลางบรรยากาศสุขสงบเงียบงันทันใดนั้น เครสไทน์มองเห็นใบหน้าอันคมเข้มของลาเนวุสแต่งกายด้วยชุดลินินเก่า กำลังย่างกรายลงมาจากขั้นบันไดมืดด้วยสีหน้าแววตาสุขุมเยือ
