ใดเกิดขึ้น
“นี่คือโลกภายในกระจก กระจกห้วงมิติจะเล่นงานเฉพาะผู้วิเศษเปั้าหมายเท่านั้น ส่งผลให้ระเบิดเนื้อหนังซึ่งแกแอบฝังไว้ในร่างของคนงานมาตลอด กลายเป็นเพียงภาพมายาจอมปลอมของโลกใบนี้” เครสไทน์ใช้มือขวายกสมบัติศักดิ์สิทธิ์ ‘ดาบกระดูก’ ขึ้นมาเล็งไปทาง ‘ยักษ์’ ส่งผลให้บริเวณดังกล่าวถูกความมืดมิดปกคลุมอีกระลอก“ฮึ่ม!” ยักษ์วางมือขวาไว้บนไหล่ซ้าย ก่อนจะออกแรงกระชากแขนของตัวเองให้ขาดจากลำตัว ปิดท้ายด้วยการขว้างท่อนแขนชุ่มเลือดมาด้านหน้าบึ้ม!ท่อนแขนของมันสร้างแรงระเบิดได้ไม่ต่างจากระเบิดจริงเกิดเป็นสายฝนโลหิตสาดเทใส่ศีรษะสามเหยี่ยวราตรีจากด้านบนขณะเดียวกัน เนื้อหนังบริเวณไหล่ซ้ายของยักษ์เริ่มยุบพองรุนแรง ก่อนแขนข้างใหม่จะพุ่งพรวดออกมาโดยปราศจากผิวหนัง
ซ่า! ซ่า! ซ่า!ซู่ว!สายฝนโลหิตจากด้านบน ร่วงหล่นลงพื้นโดยหลบเลี่ยงร่างกายเหยี่ยวราตรีทั้งสามอย่างน่าฉงน มันทำได้เพียงกัดกร่อนพื้นอาคารจนกลายเป็นรอยไหม้สีดำไม่ว่าสายฝนเลือดจะมีปริมาณมากเพียงใด แต่ก็ไม่มีหยดใดสัมผัสร่างกายเครสไทน์รวมถึงอีกสองเหยี่ยวราตรี ประหนึ่งโชคชะตากำหนดไว้ให้พลาดเปั้า“ศัตรูของฉันมักโชคร้ายเสมอ” เครสไทน์ยกมุมปากอย่างมีเลศนัย ตามด้วยการขยับปลายเท้าแผ่วเบา และปรากฏตัวอีกครั้งตรงหน้า ‘ยักษ์’ พอดิบพอดีดวงตายักษ์พลันหรี่ลง ร่างกายของมันเริ่มละลายคล้ายเทียนไข กลายเป็นกลุ่มก้อนเลือดเนื้อไหลซึมไปตามร่องพื้นเครสไทน์รีบคุกลงเข่าพร้อมก
