ามเหยี่ยวราตรีเปิดประตูหอพักและเดินเข้าไปในอาคารมืดมิด โดยให้ความสำคัญกับบันไดขึ้นชั้นสองเป็นพิเศษในวินาทีดังกล่าว บุคคลรูปร่างสูงใหญ่ ร่างกายผอมเพรียวปรากฏตัวจากเงามืดมุมห้องกะทันหัน มันสวมชุดคลุมนักบวชสีดำ เส้นผมสั้นสีทองอ่อน หยักโศกเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มดุร้ายเกรี้ยวกราด“แกคือดาบแห่งเทพธิดา?” ชายผู้มีส่วนสูงราวสองเมตร‘ยักษ์’ กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำขณะเดียวกันก็กำหมัดขวาจนเส้นเลือดปูดบึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!หอพักคนงานสหภาพสีอิฐแดง ขนาดไม่ใหญ่มาก เกิดระเบิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ร่างของคนงานไร้เดียงสาผู้
กำลังหลับฝันดี ถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องสักเอะเศษชิ้นเนื้อกระจัดกระจาย บางส่วนกลายเป็นของเหลวเหนียวข้น ราวครึ่งหนึ่งของซากศพเหล่านั้น พุ่งมารวมตัวรอบ‘ยักษ์’ พร้อมกับถักทอเป็นอาภรณ์เนื้อหนังคุ้มกาย ช่วยลดความเสียหายจากการโจมตีประเภทเวทมนตร์ทุกชนิด ส่วนอีกครึ่งถักทอเป็นพรมผืนใหญ่ พุ่งห้อมล้อมสามเหยี่ยวราตรีในเครื่องแต่งกายสีดำเครสไทน์·ซีสม่าเพียงยืนจ้องมองโดยไม่ขยับตัว ไม่แม้แต่จะลงมือโจมตีทันใดนั้น เนื้อหนังมนุษย์ซึ่งเคยกลายเป็นอาภรณ์และอาวุธให้ ‘ยักษ์’ พลันสลายตัวและร่วงหล่นลงพื้นประหนึ่งสายฝนทว่า พื้นอาคารในจุดดังกล่าวกลับไม่ปรากฏร่องรอยคราบเลือดในเวลาเดียวกัน ภายในแต่ละห้องพัก ร่างกายมนุษย์กลับมารวมตัวอีกครั้ง ทุกคนนอนหลับฝันหวานราวกับไม่มีสิ่ง
