บ่ายสามโมงตรง ณ เขตอู่ต่อเรือไบลัมตะวันออกไคลน์สวมเสื้อขนสัตว์ตัวหนา เสื้อนอกสีน้ำตาลอมเหลืองและหมวกแก๊ปธรรมดาเรียบง่าย มาดคล้ายนักข่าวท้องถิ่นทั่วไปมากกว่านักข่าวสายงานเลี้ยง งานลีลาศ ซึ่งเจาะจงสัมภาษณ์แต่แวดวงชั้นสูง สำหรับชุดนี้ ไคลน์ต้องเสียเงินเพิ่มอีกหนึ่งปอนด์สิบซูลปัจจุบัน มันสวมแว่นตากรอบทอง เส้นผมถูกหวีเรียบแปล้พร้อมลงน้ำมันเงางาม ใบหน้าปราศจากหนวดเครา เพราะโกนออกจนหมด เพื่อติดหนวดปลอม ส่วนสูงเพิ่มขึ้นจากเดิมราว ห้าเซนติเมตร ไคลน์พยายามทำตัวให้แตกต่างจากเมื่อคืนเข้าไว้และมั่นใจมากว่า ถ้าไม่ได้สนิทกันอย่างแท้จริง คงไม่มีใครจำได้แน่นอน ว่าตนคือไคลน์·โมเร็ตติ หรือแม้กระทั่งเชอร์ล็อก·โมเรียตี้ภายในกระเปั๋าเสื้อและกางเกง มันไม่ได้พกดวงตาดำล้วนติดตัว ไม่พกแผ่นยันต์โลหะและขวดน้ำมันสกัด มีเพียงสำรับไพ่
ทาโรต์ ธนบัตรหนึ่งปึก ปากกาหมึกซึม กระเปั๋าสตางค์ เศษเหรียญ พวงกุญแจ และบัตรนักข่าวปลอมไคลน์ไม่ทราบว่า ลาเนวุสในปัจจุบันมีสภาพเป็นเช่นไร และไม่ทราบว่า ผู้วิเศษทรงพลังคอยช่วยเหลือลาเนวุสเป็นใครมาจากไหน และคอยคุ้มกันประชิดตัวลาเนวุสหรือไม่ ดังนั้นทางเลือกเดียวคือ ไม่พกสิ่งของน่าสงสัยไว้เป็นหลักฐานมัดตัวไคลน์แหงนมองอาคารสองชั้นตรงหน้า มันเดินข้ามถนนตรงไปยังตึกหลังดังกล่าว โดยไม่แยแสสัญชาตญาณของ ‘ตัวตลก’ ซึ่งกำลังร้องบอกว่า มีสายตาใครบางคนจ้องมองมาเมื่อผลักประตูเข้าไป ชายหนุ่มพบว่า โคร
