ณ แถบชานเมืองของเขตเหนือ ภายในอาคารสามชั้น ซึ่งจวนเจียนถูกทิ้งร้างเดิมที่ ตึกแห่งนี้เป็นของโรงเรียนแพทย์เบ็คลันด์ แต่ในภายหลัง มหาวิทยาลัยได้ย้ายไปยังย่านเหมาะสมและเพียบพร้อมมากกว่า เหลืองเพียงอาจารย์บางคน และนักศึกษาตกค้างเรียนไม่จบ คอย ‘ดูแล’ ย่านนี้ออเดรย์กำลังสวมผ้าปิดปากและชุดคลุมแพทย์สีขาว เส้นผมสีทองนุ่มละมุนถูกเกล้ามวยและเก็บซ่อนไว้ในหมวกผ่าตัดสีอ่อนสายตาชำเลืองมองฟอร์ส·วอลล์ผู้กำลังสวมชุดแบบเดียวกัน ออเดรย์คิดมาตลอดว่า ฟอร์สเป็นหญิงสาวมีกลิ่นอายแบบพิเศษ และความเชื่อดังกล่าวได้ถูกยืนยันในวันนี้ ฟอร์สเข้ากับชุดศัลยแพทย์จนน่าตกตะลึง มาดของเธอองอาจสง่างามยิ่งกว่าเด็กสาวเสียอีก
ไม่ผิดแน่…เป็นกลิ่นอายของคนพร้อมหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมากรีดท้องคนไข้ โดยไม่แม้แต่เปลี่ยนสีหน้าหรือกะพริบตา… ออเดรย์เพียงแค่คิดมิได้กล่าวสิ่งใดเสียงดัง เพียงเดินตามห่างจากฟอร์สราวครึ่งก้าว จนกระทั่งทั้งสองมาถึงหน้าประตูห้องเรียนสภาพค่อนข้างเก่าก่อนหน้านี้ ออเดรย์ตกตะลึงอย่างมากเมื่อได้รับการแจ้งข่าวจากฟอร์ส เพราะเธอคิดมาตลอดว่า บททดสอบของมิสเตอร์ฟูลไม่น่าจะยากเย็นอะไรขนาดนั้นขณะกำลังทบทวนว่าภารกิจของมิสเตอร์ฟูลเป็นงานง่ายจริงหรือ ออเดรย์ฉวยโอกาสขณะอยู่ตามลำพัง แอบหลบมุมสวดภาวนาถึงพระนามอันยิ่งใหญ่ และรายงานข้อมูลทั้งหมดจากฟอร์สอย่างละเอียดแต่ผ่านมาสักพักแล้ว เดอะฟูลยังไม่มีการตอบสนองใดกลับมาหลังจากเดินผ่านกรอ
