บประตูเข้าไปในห้อง เด็กสาวชำเลืองรอบตัวและพบว่า ห้องเรียนแห่งนี้ไม่ธรรมดาเลยสักอย่างเดียว
ด้านในมีตัวอย่างโครงกระดูกจำนวนสี่ร่าง และโลงศพแก้วอีกสี่ใบ บรรจุศพมนุษย์เปลือยเปล่าแช่ภายในสารดองศพด้านหน้าสุดของห้องเรียน ออเดรย์มองเห็นเสาแก้วแนวตั้งเต็มไปด้วยของเหลว ข้างในบรรจุร่างมนุษย์เพศชายสวมชุดคลุมสีดำกำลังลอยตัว เท้าไม่ติดพื้นเสื้อผ้าแนบชิดติดกับเนื้อศพ มอบความรู้สึกอึดอัดเหนือคำบรรยาย ศพลอยกึ่งกลางเสาแก้วอย่างสมดุลตลอดเวลาคล้ายกับเสียชีวิตด้วยการจมน้ำภายในเสาแก้วแห่งนี้มากกว่าเสียชีวิตจากด้านนอกแล้วค่อยนำศพมาดอง…ออเดรย์สันนิษฐานเบื้องต้นตามนิสัยของ ‘ผู้ชม’นอกเหนือจากนั้น เด็กสาวยังเห็นบุรุษในชุดแพทย์สีขาวอีกหลายคน ทั้งหมดสวมผ้าปิดปากและหมวกผ่าตัด นั่งเรียงรายตามโต๊ะยาวภายในห้องเรียน ไม่มีใครกล่าวสิ่งใด เงียบงันไม่ต่างจากโครงกระดูกและศพในโลงแก้วสายตาเด็กสาวเหลือบมองจันทร์แดงนอกหน้าต่าง ดวงจันทร์ขี้อายซึ่งเพิ่งปรากฏตัวให้ชาวเบ็คลันด์ได้ยลโฉม ถัดจากนั้น ออเดรย์เบือนหน้ากลับมาสำรวจรอบห้องเรียนอีกหน
เธอมิอาจหลีกเลี่ยงอาการสั่นระริกเจือจาง เนื่องจากบรรยากาศภายในห้อง เริ่มสลักความหวาดกลัวลงในใจทีละนิดแต่ในทางกลับกัน อารมณ์ตื่นเต้นกำลังผุดแซมเป็นระลอกสมกับเป็นชีวิตในโลกเหนือธรรมชาติ…! เด็กสาวพึมพำอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินตามฟอร์สเข้าไปหาตำแหน่งนั่งผ่านไปสักพัก ศพสวมเสื้อผ้าสีดำล้วน ซึ่งลอย
