่านี้ไม่ได้แล้ว เฮ่อ…ถ้าได้กลายเป็น ‘ผู้ไร้หน้า’ หลายสิ่งหลายอย่างคงสะดวกกว่านี้มาก…แต่ถ้าเราแข็งแกร่งถึงขั้นนั้นแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องเข้าร่วมชุมนุมเล็กๆ แบบนี้สักหน่อย…ไคลน์ยืนหน้าบ้านด้วยท่าทางสงบนิ่ง ก่อนจะเหยียดแขนขวาออกไปเคาะหนักเจ็ดครั้ง
เคาะเบาหนึ่งครั้ง โดยเป็นการเว้นยาวหกครั้ง และเว้นสั้นหนึ่งครั้งแทบจะในทันที่ ช่องว่างเล็กๆ ด้านบนประตูไม้ถูกเลื่อนเปิดดวงตาหนึ่งคู่โผล่ขึ้นพลางจ้องมองผู้มาเยือนตั้งแต่หัวจรดเท้าสองสามวินาทีถัดมา ประตูไม้เปิดออกพร้อมกับส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ผู้ช่วยของเนตรแห่งปัญญายื่นชุดคลุมยาวสีดำให้ไคลน์ชายหนุ่มยังคงทำหน้าตาย มันรีบสวมชุดคลุมด้วยความเร็วตามด้วยการดึงผ้าคลุมหัวลงต่ำ ปล่อยให้เงามืดบดบังใบหน้ามิดชิดระหว่างเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ไคลน์พยายามเปลี่ยนจังหวะการก้าวขา ไม่ให้ซ้ำกับไก่อ่อนคนเดิม ขณะเดียวกันสมองพยายามขจัดอาการประหม่าท่ามกลางบรรยากาศมืดมิดและเงียบสงัด เทียนไขหนึ่งเล่มคอยให้แสงสว่างอย่างอ่อนโยนไปรอบห้อง สมาชิกยังมาถึงไม่มากนัก ชายหนุ่มมิได้เลือกนั่งมุมห้องเหมือนทุกครั้ง ตรงกัน
ข้าม มันเจาะจงเลือกนั่งเก้าอี้ยกสูงแบบไม่มีพนักพิงตรงกลางห้องแทนทำเช่นนี้ก็เพื่อให้ทุกคนจดจำได้ว่า ตัวมันในปัจจุบัน ไม่มีสิ่งใดเหมือนกับไก่อ่อนเสี่ยงโชคจากการชุมนุมสองครั้งก่อนขณะเดียวกันก็มีเจตนารีดเค้นพลังตัวตลกจนถึงขีดสุดไคลน์พยายามปันสีหน้าให้ขัดกับอารมณ์จริ
