งเข้าไว้ เฉกเช่นตัวตลกผู้ต้องแสร้งสวมรอยยิ้มตลอดเวลา ถือเป็นการย่อยโอสถไปทีละนิดอย่างมั่นคงบรรยากาศภายในห้องเงียบงันยาวนาน แทบไม่มีสุ้มเสียงใดเกิดขึ้น ทุกคนนั่งนิ่งโดยปล่อยเวลาให้เลือนผ่านทีละนิดจนกระทั่ง ชายชราเนตรแห่งปัญญา เหลือบมองนาฬิกาแขวนบนผนังและเปิดปาก“ถึงเวลาแล้ว เริ่มกันเลยดีกว่า พวกเราจะไม่มัวรอเหล่าสหายผิดนัด”เมื่อสิ้นเสียงเจ้าของงาน ไคลน์แสร้งกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ฉันต้องการขายสูตรโอสถ เส้นทางสุริยัน ลำดับแปด นักขับขาน และลำดับเก้า ผู้ภาวนาแห่งแสง อย่างแรก สองร้อยยี่สิบปอนด์ อย่างหลัง สี่ร้อยห้าสิบปอนด์”ไคลน์ประเมินว่า การขายสูตรโอสถเส้นทางสุริยันจะปลอดภัยกว่าตัวเลือกอื่น เพราะถ้าเป็นเส้นทางผู้ชม อย่างโอสถผู้ชมและนักอ่านใจ ตัวมันอาจตกเป็นเปั้าเพ่งเล็งของสมาคมแปรจิตเอาได้ มันเคยทราบมาว่า องค์กรดังกล่าวมีสมาชิกแทรกซึมในอาณาจักรโลเอ็นค่อนข้างมาก แต่ถ้าเป็นเส้นทางสุริยัน สิ่งนี้ปลอดภัยห่างห่วง เพราะโบสถ์สุริยันเจิดจรัสขัดแย้งกับโบสถ์วายุสลาตันรุนแรง อาณาจักรโลเอ็นจึงไม่มีศาสนาสุริยัน การขายโอสถพวกมันนับว่าปลอดภัยทางด้านโอสถนักทำนายก็ไม่ได้เช่นกัน เพราะอาจทำให้ถูกสาวมาถึงตัวเองในภายหลัง มันจำต้องตัดความเสี่ยงทุกทางทิ้งหลังจากผ่านความเป็นความตายมาแล้วหลายหน เคยเห็นการต่อสู้ของผู้วิเศษผ่านตาพอสมควร ตัวมันย่อมบรรลุสัจธรรมว่า โอสถทุกชนิดมีเอกลักษณ์แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แทบไ