็นเฉียบใส่ฝั่ามือ พร้อมกับยืนยันว่าไม่มีเหตุการณ์ผิดปรกติใดเกิดขึ้น
แค่นี้คงพอแล้ว…มันนำนาฬิกาพกสีทองออกจากกระเปั๋ากดปุั่มเปิดฝาเมื่อเตรียมความพร้อมเสร็จสรรพ ไคลน์สลายพลังวิญญาณตัวเอง ปลดปล่อยนกหวีดทองแดงของอะซิกให้เป็นอิสระไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือไม่ แต่ด้วยเหตุผลบางประการไคลน์รู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดจนผิดวิสัย สงบนิ่งชนิดไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตลอดสิบนาที่ในฐานะนักทำนาย มันค่อนข้างเชื่อมั่นในสัญชาตญาณตัวเอง จึงรีบหยุดเดินและถอยหลังไปทางประตูห้องดับจิตจนกระทั่งผ่านไปสองนาที…ศพบนโต๊ะยาวกลางห้องพลันลุกขึ้นนั่ง!ตึง! ตึง! ตึง!เสียงโครมครามดังจากฝังตู้เหล็ก ราวกับบางสิ่งปรารถนาจะฟักออกจากไข่!ตึง! ตึง! ตึง! ไคลน์เพ่งสมาธิ สายตามองศพบนโต๊ะอย่างใจเย็น ปากขยับท่องคาถาด้วยเสียงแผ่วเบา
“แดงฉาน!”ถัดมา ชายหนุ่มถ่ายพลังวิญญาณเข้าไปในยันต์ปัดเปั่าวิญญาณ จากนั้นก็ขว้างใส่เปลวเพลิงสีฟั้าคล้ายน้ำแข็งเริ่มลุกโชนโดยไม่ส่งเสียงบรรยากาศสุขสงบและดำมืดกำลังแผ่ครอบงำไปทั่วห้อง ศพนั่งบนโต๊ะทิ้งตัวลงนอนกลับไปอีกครั้ง เสียงดังโครมครามจากตู้เหล็กพลันชะงักงันไคลน์ ผู้ชำนาญในการรนหาความตาย ไม่คิดประมาทแม้แต่วินาทีเดียว มันซัดยันต์ปัดเปั่าวิญญาณซ้ำเข้าไปอีกแผ่นเนื่องจากภายในห้องมีศพจำนวนมาก มันไม่ต้องการนำพาตัวเองเข้าสู่อันตราย ยันต์แผ่นสามจึงถูกใช้ต่อเนื่องโดยไม่ลังเลเรียกได้ว่าหมดเกลี้ยง ไม่เหลือสำรองไว้ใ
