ระจำเมืองหลวงอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เหยี่ยวราตรีก็คงเป็นทูตพิพากษา ไม่มีเหตุผลให้ต้องกังวลเลยสักนิด…ไคลน์ส่ายศีรษะรำพัน
เมื่อกลับถึงบ้าน 15 ถนนมินส์ มันลืมคดีฆาตกรรมบนท้องถนนโดยสมบูรณ์ เพียงเดินไปดึงกริ่งบ้านตระกูลซาเมอร์หลังติดกัน เพื่อแจ้งให้มาดามสตาร์ลิ่งทราบว่า ตนรวบรวมหลักฐานสำคัญในคดีมาดามแมรีเสร็จแล้ว ให้อีกฝั่ายแวะเข้ามาหาวันพรุ่งนี้ช่วงบ่ายได้เลย ถัดจากนั้น ชายหนุ่มล้างหน้าล้างตาและเดินกลับมาอ่านหนังสือพิมพ์ในห้องนั่งเล่น คอยติดตามสถานการณ์ของกรุงเบ็คลันด์ทุกฝีก้าว…วันต่อมา เช้าวันอาทิตย์ หลังจากลิ้มรสอาหารเช้าจนอิ่มหนำ ไคลน์เดินทางออกไปรับรูปถ่ายกลับมาคัดสรร มีอยู่หนึ่งภาพตรงใจเป็นพิเศษ เพราะเห็นใบหน้าของทั้งเอริก้าและโดรัคอย่างชัดเจน รวมถึงแววตาอันเร่าร้อนขณะทำกิจกรรมบนเตียงหลังจากเก็บภาพอื่นเข้าลิ้นชัก ไคลน์เดินทางไปยังสถานีตำรวจไรซ์เพื่อทวงค่าประกันตัวสิบปอนด์คืน รีบจัดการให้เสร็จก่อนมาดามแมรีจะแวะมาหาในช่วงบ่ายระหว่างอยู่ในสถานี มันบังเอิญได้พบจ่าฟาซินตัวจริง ส่งผลให้เกิดความกระอักกระอ่วนและมองหน้ากันไม่ติด
ถัดมาเป็นการเดินทางไปธนาคารเพื่อถอนเงิน ห้าร้อยปอนด์สุดท้ายออกจากบัญชีลับ และช่วงเช้าอันวุ่นวายของไคลน์ก็จบลงเท่านี้ก่อนถึงเวลาอาหารเที่ยง มันนำเงินสด หกร้อยปอนด์จ่ายมิสบอดี้การ์ดรวดเดียวจนครบ ส่งผลให้ตัวเองเหลือเงินติดกระเปั๋า หนึ่งร้อนสี่สิบหกปอนด์ แปดซูล ห้าเพนนี ถือ
