พสูงถูกจัดการจนเกลี้ยงภายในเวลาสามสิบนาที่…เส้นทางเหมือนกับคราวก่อน และจุดหมายก็ยังคงเป็นบ้านมืดสลัวหลังเดิม ไคลน์ล้วงหยิบหน้ากากออกมาสวมเมื่อเดิน
มาถึงบ้านจัดงาน มันยืนมองคาสปาสเคาะประตูส่งสัญญาณกับบุคคลด้านในจังหวะการเคาะเปลี่ยนไปจากคราวก่อน พวกเขาเปลี่ยนทุกการชุมนุมสินะ…ไคลน์ยืนฟังสักพัก จนกระทั่งแผ่นไม้ด้านบนประตูถูกเลื่อนออกและเผยให้เห็นดวงตาหนึ่งคู่มันยังคงต้องปกปิดตัวตนเหมือนคราวก่อน ไคลน์สวมชุดคลุมยาวและดึงส่วนหัวขึ้นมาปกปิดใบหน้าตัวเองจนมิดชิดบุคคลปริศนานำทางไคลน์ไปยังห้องนั่งเล่นแห่งเดิมบรรยากาศค่อนไปทางมืดสลัว แทบไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไป ชายหนุ่มเดินหาเก้าอี้นวมสำหรับทิ้งตัวนั่งแบบไม่เจาะจงแต่มีหนึ่งสิ่งไม่เหมือนคราวก่อน เพราะในหนนี้ ไคลน์นั่งด้วยท่าทีผ่อนคลาย สายตากวาดมองรอบตัวโดยปราศจากความกดดันสายลมเย็นเฉียบรอบลำคอช่วยให้ไคลน์สบายใจได้ว่า มิสบอดี้การ์ดยังคงตามเข้ามาคุ้มกันด้านในบ้าน โดยไม่มีใครพบความผิดปรกติแม้แต่คนเดียว
เป็นไปตามคาด ไม่มีลำดับห้า ในชุมนุมนี้ บางทีคงไม่มีลำดับหก ด้วยซ้ำ…ไคลน์สรุปผลหลังจากบทสนทนาผ่านไปสักพัก มันเหลือบเห็นนักปรุงยาใบหน้าท้วมเปลี่ยนท่านั่ง คล้ายกับต้องการกล่าวบางสิ่งทันใดนั้น นักปรุงยาร่างอวบ ผู้มีแก้มล้นเกินแผ่นหน้ากากได้ยกมือขึ้นและส่งเสียงพูด“อสรพิษดำตายในทางระบายน้ำแล้ว…พวกสัตว์ปั่ายังคงอาละวาดอยู่”อสรพิษดำตายแล้ว? ไคลน์พลันประหลาดใจกับข
