ได้ว่าเราซื้อสิ่งของชั่วร้ายไปจากอสรพิษดำ…ไคลน์อมยิ้ม“ครับ ดวงของผมยังแข็งอยู่”เมื่อได้ยินบทสนทนา ดวงตาของนักปรุงยาพลันเบิกโพลงมันรีบสำรวจไคลน์หัวจรดเท้า ก่อนจะเปิดปากอย่างตะกุกตะกัก“นายมีสมบัติวิเศษช่วยเสริมโชคหรือไง? ฉันคิดว่านายตายไปแล้วเสียอีก!”ตรงไปตรงมาฉิบ…ไคลน์เพียงอมยิ้ม “สงสัยผมจะใช้ดวงไปหมดแล้ว”แต่ว่ากันตามตรง มันเองก็ต้องการสมบัติวิเศษสำหรับเสริมดวง ถ้าสิ่งของชิ้นนั้นมีผลข้างเคียงไม่รุนแรงเกินไปนักเนตรแห่งปัญญาถอนหายใจ“พ่อหนุ่ม คุณไม่ควรเอาชีวิตตัวเองไปแขวนไว้กับโชคชะตามากเกินไป โดยเฉพาะเรื่องอันตรายเช่นนี้ คุณอาจเคย‘ชนะ’ มาหลายครั้งในอดีต แต่ถ้าพ่ายแพ้เพียงครั้งเดียวรับรองได้เลยว่าชีวิตไม่ยืนยาวแน่นอน”
“ผมทราบครับ จึงเข้าร่วมชุมนุมคราวนี้เพื่อมองหาสมบัติวิเศษเป็นประโยชน์ จริงสิ…ตอนนี้ผมบังเอิญเป็นเหมือนกับพวกคุณแล้ว” ไคลน์เล่าด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย“เป็นเหมือนกัน?” นักปรุงยาถอนหายใจเสียงดังอย่างผิดหวัง “เฮ่อ! ฉันควรเชื่อคำเตือนของท่านอาจารย์!”อาจารย์…ดูเหมือนจะเป็นนักปรุงยาจริงด้วยสินะ…เส้นทางนักปรุงยาถูกควบคุมโดยโบสถ์พระแม่ธรณีและโรงเรียนแห่งชีวิต…กล่าวกันว่า โรงเรียนแห่งชีวิตจะปกครองในระบบอาจารย์ลูกศิษย์ ความรู้จะถูกถ่ายทอดผ่านอาจารย์ของตัวเองเท่านั้น…ไคลน์ซักถามด้วยน้ำเสียงสงสัย “ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น?”นักปรุงยาถอนหายใจอีกครั้ง“อาจารย์ของฉันเคยแนะนำให้เลือกเส้นทางเสริมโช
