งานเลี้ยงลีลาศกลบจนมิดชิดราวกับห้องนอนถูกตัดขาดจากโลกภายนอกก็มิปาน
“นี่มัน…” เบเคอร์ลันเลิกตะโกนอย่างเปล่าประโยชน์มันหรี่ตาลงพลางมองไปรอบตัวนักบวชกุหลายไม่รีบร้อน เพียงยกมุกปากขึ้นและกล่าวอย่างเย้ยหยัน“ต้องการให้เป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ เรื่องราวลงเอยเช่นนี้เพราะเจ้าทำตัวเอง เจ้าบอกให้คนคุ้มกันห้ามรบกวนและห้ามเข้าใกล้โดยเด็ดขาด ใช่แล้ว…ข้าเพียงช่วยทำให้คำสั่งของเจ้าเข้มข้นขึ้นและแอบบิดเบือนมันเล็กน้อย ฉะนั้น ถ้าต้องการหนีรอดจากความสันโดษตรงหน้า คงมีแต่ต้องฝั่าฟันด้วยตัวเอง”เบเคอร์ลันพลันหน้าซีดหลังจากฟังอีกฝั่ายอธิบายจบ สมองของมันย้อนนึกถึงพลังพิเศษของโอสถชนิดหนึ่ง โอสถดังกล่าวเชี่ยวชาญการขยายหรือบิดเบือน ‘คำสั่ง’ ผู้อื่น รวมถึงมีเอกลักษณ์พิเศษในการดัดแปลง ‘คำสั่ง’ ของเปั้าหมายให้เกิดประโยชน์กับตัวเอง โอสถชนิดดังกล่าวมีชื่อว่า…“บารอนแห่งการเน่าเปือย!” เบเคอร์ลันคำรามลั่นห้อง
นี่คือชื่อของโอสถลำดับหก แห่งเส้นทาง ‘นักกฎหมาย’หรือส่วนใหญ่รู้จักกันในนามเส้นทาง ‘จักรพรรดิมืด’ยังไม่ทันสิ้นเสียง สีหน้าเบเคอร์ลันยิ่งบิดเบี้ยวและอึมครึมหนักกว่าเดิม มันแผดเสียงตะเบ็งกึกก้องโดยไม่กลัวคอแตก“คนเลี้ยงแกะ! แกคือคนเลี้ยงแกะสินะ!! แกเป็นใครในชุมนุมแสงเหนือ? มิสเตอร์ A งั้นหรือ? ลอบสังหารฉันทำไม?”นักบวชกุหลาบ ไม่สิ คนเลี้ยงแกะ ยกโค้งมุมปากอย่างมีเลศนัย“เรื่องนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องทราบ เพียงรับพรจ
