อัดแน่นเบเคอร์ลันเอนตัวไปด้านหลังพร้อมกับเกร็งง้างมือขวาเตรียมซัดหอกใส่คนเลี้ยงแกะเต็มแรง หวังฝังเหยื่อให้ติดผนังและถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนเหลือเพียงเถ้าถ่านลำดับเจ็ด ของเส้นทาง ‘นักวางแผน’ คือ ‘นักวางเพลิง’ โดยในสมัยอดีตกาลถูกเรียกขานด้วยชื่อ ‘จอมอาคมอัคคี’แค่ก! แค่ก…แค่ก!
เบเคอร์ลันพลันไอคอแห้งกะทันหัน ไอแรงจนตัวมันคิดว่าจะสำรอกหัวใจและเครื่องในออกมาทั้งหมด หอกเพลิงเริ่มสลายไปทีละนิดจากการสูญเสียสมาธิควบคุม ใบหน้าของมันกำลังแดงก่ำ หน้าผากเกิดความรู้สึกร้อนรุ่มอย่างผิดวิสัยขณะเดียวกัน อำนาจพันธนาการศัตรูจากผลของสมบัติวิเศษในกระเปั๋าเสื้อเริ่มเสื่อมถอย คนเลี้ยงแกะสลัดหลุดจากอาการเฉื่อยฉาและข้อต่อแข็งโดยสมบูรณ์“เจ้าเคยคิดบ้างไหม ทำไมข้าถึงพยายามยืดบทสนทนาให้นานออกไป รู้สึกอย่างไรบ้างกับการปั่วยเป็นโรคปอดบวมรุนแรงจนต้องไอกระแอมไม่หยุด?” ใบหน้าคล้ายปีศาจของคนเลี้ยงแกะกลับมายิ้มแย้มอีกครั้งเมื่อฟังจบ เบเคอร์ลันพลันนึกถึงใบหน้าอันงดงามคล้ายหญิงสาวในช่วงแรกขณะคนเลี้ยงแกะเริ่มปรากฏตัว ราชทูตแห่งอินทิสพยายามเปล่งเสียงอย่างตะกุกตะกัก“แค่ก! แค่ก!…โรคภัย! นี่แก…แค่ก! ฆ่า…แม่มด…แค่ก! แห่งทุกข์ระทม แค่ก! ได้ยังไง!”
ในเวลาเดียวกัน คนเลี้ยงแกะทำการลบล้างกายาปีศาจร่างกายเริ่มเปลี่ยนเป็นภาพมายาพร่ามัวซ้อนทับหลายชั้นมันหัวเราะในลำคอ“เปล่าเลย สิ่งนี้เป็นของขวัญจากท่านนักบุญมืดต่างหากข้าย่อมทราบว่านักวาง
