ะอ่านหนังสือเพื่อเตรียมเปิดหน้าต่างให้แสงสว่างและสายลมผัดผ่านเข้ามาในห้อง มอบความสดชื่นยามเช้า
แต่ทันใดนั้น มุมสายตาเหลือบเห็นแผ่นกระดาษพร้อมข้อความบนโต๊ะอ่านหนังสือแผ่นกระดาษหันหัวไปทางหน้าต่างอย่างไรก็ตามไคลน์จำได้แม่นยำว่าเมื่อคืนก่อนนอน ตนวางกระดาษหันหัวมาทางเก้าอี้และเตียง!ทำไมถึงกลับหัวกลับหางหลังจากผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น?ตาดำไคลน์พลันหดเกร็งมันรีบกระชากผ้าม่านเปิดพร้อมกับมองสำรวจจนทั่วทุกซอกมุม บานมุขหน้าต่างยังคงลงกลอนปิดสนิทดังเดิม ชนิดแม้แต่เศษเสี้ยวสายลมก็ผ่านเข้ามาไม่ได้ในเมื่อไม่มีลม แล้วกระดาษจะเปลี่ยนทิศทาง 180 องศาได้อย่างไร?‘ไม่ผิดแน่ มีใครบางคนลอบเข้าบ้านอย่างเงียบเชียบจนเราไม่รู้ตัว!’
ไคลน์ขนลุกไปถึงไขกระดูกมันไม่อยากเชื่อว่าจะมีใครสามารถลอบเข้ามาในบ้านตัวตลกลำดับ 8 ได้อย่างแนบเนียนขนาดนี้ขณะเดียวกันก็ยังหมายความว่าอีกฝั่ายยังมีเมตตาปรานีไม่เอาชีวิตตนทันที่‘ความเป็นความตายของเราขึ้นอยู่กับอารมณ์ผู้บุกรุกบัดซบนั่น! เป็นฝีมือของคนจากกองทัพ หรือฝีมือของผู้วิเศษจากราชทูตแห่งอินทิสกันแน่? แต่ถ้าประเมินจากการไม่เลื่อนแผ่นกระดาษกลับคืนตำแหน่งเดิม โอกาสเป็นฝั่ายหลังมีมากกว่า และมันมีเจตนาเตือนให้เราระวังตัวเอาไว้ บ้าจริง ลอบเข้าบ้านคนอื่นอย่างไร้ร่องรอยขนาดนี้เชียว…ทำไมนิมิตลางบอกเหตุของตัวตลกถึงไม่ทำงาน แล้วมันไว้ชีวิตเราทำไม? หรือเป็นพวกมีเมตตา? ไม่ใช่แน่ คงมีส
