ตาน้ำตาลอ่อนของมันชำเลืองมองผู้มาเยือนพร้อมกับชี้นิ้วไปยังเก้าอี้ฝังตรงข้าม“เชิญนั่งก่อน”เสียงแหบพร่าคล้ายกับจงใจดัด แต่นอกจากนั้นก็ไม่พบความผิดปกติซิลปิดประตูห้องอ่านหนังสือ ตามด้วยการยืดอกเดินไปนั่งบนเก้าอี้อย่างทะมัดทะแมงโดยไม่เผยอาการประหม่าหรือหวั่นเกรงสตรีร่างเล็กส่งเสียงซักถาม“คุณมีวัตถุดิบหลักของโอสถเจ้าพนักงาน?”ชายสวมหน้ากากยกมุมปากเล็กน้อย“ถูกต้อง ผมมีดวงตาแห่งหนอนปีศาจหวาดกลัวและอุ้งเท้าขวาของหมีประจัญบานสีเงิน และด้วยความสัตย์จริง สูตรเจ้าพนักงานในมือคุณเป็นสินค้าฝากขายของผมเอง”‘กะแล้วเชียว’
ซิลอาจถูกเพื่อนสนิทหยอกล้อเรื่องสติปัญญาบ่อยครั้ง แต่การเอาตัวรอดจากวงการผู้วิเศษเบ็คลันด์และความโหดร้ายของกลุ่มอันธพาลเขตตะวันออกมาได้ ย่อมแปลว่าหล่อนไม่ได้สมองทึบขนาดนั้น สัญชาตญาณหยั่งรู้อันตรายล่วงหน้าเฉียบแหลมไม่ต่างจากสัตว์ปั่าเธอถามเสียงต่ำ“แล้วคุณต้องการอะไร”“เฟั้นหาบุคคลเหมาะสมเพื่อร่วมงาน”ชายสวมหน้ากากยังคมยิ้ม“ด้วยสภาพการเงินในปัจจุบันของคุณ คงเป็นการยากจะให้รวบรวมเงินก้อนใหญ่สำหรับซื้อวัตถุดิบหลักสองชิ้นในเวลาอันสั้น แน่นอน คุณสามารถนำสูตรโอสถไปขายในชุมนุมผู้วิเศษอื่น แต่เชื่อผมเถอะ การกระทำเช่นนั้นจะนำอันตรายมาถึงตัวโดยไม่จำเป็น คุณอาจไม่ได้ขายทับกับผมโดยตรง แต่ผู้ครอบครองสูตรเจ้าพนักงานมีอยู่มากมายในกรุงเบ็คลันด์แห่งนี้ไม่ใช่แค่ผมคนเดียว”
ซิลขมวดคิ้วถาม“ในเมื่อพวกคุณเ
