อปี แต่ผมรับอยู่ราว สี่ร้อยสามสิบถึง สี่ร้อยสี่สิบปอนด์ต่อปีรวมโบนัส”‘เท่ากับแปดปอนด์ต่อสัปดาห์…’โดยไม่รอให้ไคลน์ถามต่อ สตาร์ลิ่ง·ซาเมอร์ส่งเสียงตัดพ้อ“เดิมที่ พวกเรามีแผนซื้อบ้านเดี่ยวแถวชานเมืองประเภทมีสวนและลานกว้าง เพราะลุคชื่นชอบการเลี้ยงม้ามากและเขาอยากมีรถม้าเป็นของตัวเอง แต่ถ้าทำแบบนั้นพวกเรา
ต้องเสียค่าบำรุงรถม้าและใช้เวลาเดินทางเข้าเมืองนานขึ้น หักลบแล้วไม่คุ้ม”‘รถม้ารวมม้าสองตัวมีราคาราวร้อยปอนด์ แปดปอนด์ต่อสัปดาห์นับว่าไม่เลว นึกเสียดายชีวิตสมัยได้รับค่าจ้างสิบปอนด์ต่อสัปดาห์…เพิ่งผ่านมาไม่นานเองสินะ’ไคลน์เผยรอยยิ้มเจือความเศร้าหลังจากสนทนาอย่างเป็นกันเองอีกสักพัก ชายหนุ่มกล่าวคำอำลาและเดินกลับบ้านพลางถอนหายใจโล่งอก‘โชคยังดี มิสเตอร์และมาดามซาเมอร์ค่อนข้างใจดี หากเป็นเจ้าบ้านใจร้าย คงคืนเงินค่าเช่าให้เราโดยหักบางส่วนเป็นค่าซ่อมแซม จากนั้นก็ไล่ตะเพิดทันทีโดยไม่ปรานี’เมื่อกลับถึงบ้าน ไคลน์เริ่มงานกรรมกรเก็บกวาด มันไม่รีบร้อนเข้าไปในห้วงมิติเหนือสายหมอกเพื่อตรวจสอบหาสาเหตุความอบอุ่นบนหลังมือ รวมถึงทำนายเพื่อไขความกระจ่างทุกข้อสงสัย
ไคลน์มั่นใจอยู่หลายส่วนว่ากองทัพกำลังส่งคนคอยเฝั้าจับตามองตนอีกสักพัก สิ่งนี้ทำไปเพื่อช่วยอารักขาและจับผิดในเวลาเดียวกันในวันพรุ่งนี้มันมีแผนเดินทางไปยังผับตามคำบอกเล่าของเอียน เพื่อซื้อปืนและกระสุนจำนวนหนึ่งสำหรับรับมือศัตรูไม่คาดฝันในอนาคต การ