ณ เขตราชินี ภายในบ้านแสนธรรมดาซิลและฟอร์สหาเก้าอี้นั่งแบบสุ่ม ก่อนจะเพ่งมองข้อความเต็มพรืดบนกระดานดำเฉกเช่นทุกคราว มิสเตอร์ A ในชุดคลุมยาวปกปิดศีรษะ นั่งสำรวจรอบห้องอย่างเงียบงันจากเก้าอี้นวมมุมสูง สายตาค่อนไปทางทระนงตนว่าเหนือกว่าใครภายในห้อง“สูตรโอสถลำดับ 8 เจ้าพนักงาน สี่ร้อยห้าสิบปอนด์”ซิลนั่งอ่านข้อความคุ้นเคยพลางถอนหายใจอย่างผ่อนคลายเธอกังวลมาตลอดว่าจะไม่มีคนขายสูตรโอสถหลังจากรวบรวมเงินครบตามจำนวน!‘แบ่งกับฟอร์สได้คนละ สี่ร้อยปอนด์ เมื่อรวมกับเงินออมส่วนตัวอีก หนึ่งร้อยห้าสิบปอนด์…ยังพอเหลือใช้อยู่บ้าง แต่หลังจากนี้ต้องเก็บเงินอีกก้อนสำหรับซื้อวัตถุดิบหลัก จริงสิ ต้องหาชุมนุมอื่นเข้าร่วมด้วย เผื่อจะมีคนสนใจซื้อสูตรโอสถเจ้าพนักงาน’
ซิลเริ่มกระปรี้กระเปร่าหลังจากพบช่องทางทำเงินในอนาคต แต่ว่ากันตามตรง ถ้าไม่เพราะต้องการเงินเร่งด่วนสำหรับซื้อวัตถุดิบหลักมาปรุงโอสถ เธอก็ไม่อยากปล่อยสูตรโอสถผู้พิพากษาสักเท่าไรตามธรรมชาติแล้ว ผู้วิเศษต้องการให้เส้นทางของตนมีจำนวนคนน้อยเข้าไว้ โดยเฉพาะผู้วิเศษลำดับเดียวกัน เนื่องจากถ้ามีจำนวนผู้วิเศษมาก ราคาวัตถุดิบหลักก็ยิ่งแพงตามกฏอุปสงค์อุปทาน เป็นเช่นนี้ทุกลำดับทุกเส้นทางหลังจากไตร่ตรองถี่ถ้วน ซิลเริ่มเกิดอาการกระวนกระวายอีกครั้ง เนื่องจากเริ่มตระหนักว่าสูตรโอสถเจ้าพนักงานของเธออาจขายไม่ออกเป็นเวลานานสาเหตุเพราะเส้นทางผู้ตัดสินอยู่ในความควบคุมของเ