กระดาษแผ่นหนึ่งวางบนโต๊ะซิลหยิบธนบัตรปึกหนึ่งออกมาและยื่นให้อีกฝั่าย เธอนับเงินจำนวนนี้อยู่นานมากระหว่างรอให้ถูกเรียกตัว เพื่อไม่ให้ขาดหรือเกินแม้แต่เพนนีเดียวหลังจากนับเงินและตรวจสอบความถูกต้องของธนบัตรจนแน่ใจ ฝั่ายขายยอมปล่อยมือจากแผ่นกระดาษซิลเดินเข้าไปหยิบทันที่ สายตารีบมองหาวัตถุดิบหลักส่วนประกอบสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดของโอสถทุกชนิด
“ดวงตาของตัวอ่อนปีศาจหวาดกลัวหนึ่งคู่ อุ้งเท้าขวาของหมีประจัญบานสีเงิน”‘เรารู้จักพวกมัน แต่ไม่เคยเห็นใครขายสักครั้งเดียว…’ซิลถอนหายใจผิดหวังพลางเดินออกจากห้องหนังสือ เมื่อกลับเข้ามาในห้องรับแขก เธอดึงผ้าคลุมหัวลงและทิ้งตัวนั่งข้างฟอร์สหลังจากจุดประสงค์แรกลุล่วง สตรีร่างเล็กเริ่มหวาดกลัวตัวตนลึกลับเจ้าของนามเต็มยาวเหยียด เธอกังวลว่าวิญญาณร้ายของอีกฝั่ายยังคงตามหลอกหลอน‘สิบ… ยี่สิบ…ไม่สิ ต้องสามสิบ! สามสิบปอนด์สำหรับจ้างคนประกอบพิธีกรรมปัดเปั่าวิญญาณร้าย!’ซิลตัดสินใจหนักแน่น หลังจากหันไปกระซิบกับเพื่อนสนิทด้านข้าง สตรีร่างเล็กยกมือโบกเรียกผู้ช่วยของมิสเตอร์ Aเมื่อจบช่วงพูดคุยอิสระ ซิลเห็นคำร้องของเธอปรากฏเพิ่มบนกระดาษดำแผ่นใหญ่
“สงสัยว่าจะถูกวิญญาณร้ายครอบงำ จึงต้องการจ้างสหายผู้ชำนาญพิธีกรรมปัดเปั่าสิ่งชั่วร้ายในราคา สามสิบปอนด์”รอเพียงไม่นาน ผู้ช่วยของมิสเตอร์ A ได้เดินเข้ามาหาและนำทางสองสาวไปยังห้องนั่งเล่นบนชั้นหนึ่ง ด้านในมีชายสวมหน้ากากสีขาวรออยู่
