ไคลน์กำลังนั่งบนโต๊ะรับประทานอาหารในช่วงเช้าตรู่ ด้านนอกมีหมอกสีขาวหนาทึบบดบังทัศนวิสัย ชายหนุ่มหักขนมปังโฮลวีตจุ่มแก้วนมสดและยัดใส่ปากอย่างเอร็ดอร่อย มันพยายามพัฒนามื้ออาหารไม่ให้ซ้ำซากจำเจแม้จะไม่ได้อาศัยร่างเดิมบนโลกเก่า แต่ความปรารถนาในอาหารรสเลิศยังคงสลักลึกในดวงวิญญาณ ไคลน์จะไม่ทนกับวัฒนธรรมอาหารเช้าแสนจืดชืดและน่าเบื่อหน่ายของอาณาจักรโลเอ็นเด็ดขาด มันหาโอกาสทดลองดัดแปลงเรื่อยเปือย ไม่ปิดกั้นตัวเองให้กินเฉพาะขนมปังแผ่น ขนมปังแถวเบคอน ไส้กรอก และเนยสด พยายามขยายขอบเขตอาหารทุกครั้งเมื่อมีโอกาสตัวอย่างเช่น ไคลน์เพิ่มสูตรอาหารของตัวเองโดยการทำ‘ขนมปังยัดไส้หมู’ จากแนวคิดของอาหารแคว้นใต้ รวมถึงบะหมี่จากเฟเนพ็อต และขนมปังข้าวโพดปิง
“คาเวียร์จากจักรวรรดิฟุซัคก็ไม่เลว แต่ราคาดันสูงลิบกินได้ในโอกาสพิเศษเท่านั้น”ไคลน์ยัดขนมปังโฮลวีตชิ้นเล็กเข้าปาก ขนมปังเหล่านี้ถูกทำให้นุ่มลงเพื่อง่ายต่อการกิน เพียงออกแรงเคี้ยวแผ่วเบา รสชาติผสมผสานระหว่างนมสดและธัญพืชก็ฟุั้งกระจายเต็มปากเต็มคำไม่เพียงเท่านั้น รสตกค้างของขนมปังยิ่งทวีความหวานมันชายหนุ่มวางอุปกรณ์การกินลงหลังจากจัดการเมื้อเช้าเรียบร้อย แต่มันไม่รีบร้อนเก็บโต๊ะทำความสะอาด ไคลน์หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาเปิดอ่านอย่างตั้งใจ‘อีกสักพักค่อยเริ่มทำนาย ถ้าวันนี้ไม่มีงานใหม่ คงต้องลองเดินทางไปเยี่ยมมิสเตอร์เลพเพิร์ดบนถนนซาร์จในเขตนักบุญจอร์จดูสักหน่
