เขตเชอร์วู้ด15 ถนนมินส์ไคลน์กำลังอิ่มพุงกาง มันนอนเอนกายไปบนเก้าอี้นวมภายในห้องนั่งเล่น ด้านข้างเป็นเตาผิงกำลังลุกโชนด้วยถ่านฟืนร้อนฉ่าท่ามกลางอากาศอบอุ่นคล้ายฤดูร้อน ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กั๊กสีดำ กางเกงขายาวผ้าบางโปร่ง สองมือถือหนังสือพิมพ์ประจำวัน เปิดค้างหน้าเกี่ยวกับโฆษณาและการลงทุน“ต้องการเงินทุนสนับสนุนสำหรับประดิษฐ์พาหนะเดินทางชนิดใหม่ รายละเอียดเพิ่มเติมคุยเป็นการส่วนตัว”ไคลน์อ่านประกาศโฆษณาสองหนจนมั่นใจ ก่อนจะนำดินสอออกจากโต๊ะเล็กสีแดงเข้มข้างลำตัว เพื่อวงกลมเน้นหนักข้อความดังกล่าว
ถ้าพรุ่งนี้และวันถัดไปไม่มีงานเข้ามา มันจะเดินทางไปพูดคุยเกี่ยวกับพาหนะชนิดใหม่เพื่อประเมินมูลค่าสิ่งประดิษฐ์ถูกต้อง เนื่องจากมีข้อมูลน้อยเกินไป จึงไม่สามารถใช้การทำนายคาดเดาผลลัพธ์ได้‘หวังว่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์คล้ายจักรยาน’ขณะไคลน์พึมพำกับตัวเอง โสตประสาทพลันได้ยินเสียงใครบางคนสวดภาวนาเสียงดัง‘ใครกัน มิสจัสติสหรือ? แฮงแมน? เดอะซัน? หรือพนักงานธนาคารเบ็คลันด์แอบจดรหัสผ่านบัญชีลับ’สมองไคลน์พลันพลุ่งพล่าน มันรีบวางหนังสือพิมพ์และกลับขึ้นไปยังห้องนอน ตามด้วยการลงกลอนมิดชิดและเดินทวนเข็มสี่ก้าวส่งตัวเองเข้าสู่ห้วงมิติเหนือสายหมอกด้านข้างเก้าอี้เดอะฟูล ตรงมุมขอบโต๊ะสำริดโบราณยาวและมีริ้วรอย จุดแสงสว่างจ้ากำลังแผ่คลื่นรัศมีอย่างแผ่วเบา
แน่นอนไคลน์เข้าใจความหมาย มันนั่งลงอย่างใจเย็นพร้อมกับถ่ายพลั
