พาหนะเดินทางชนิดใหม่หรือ”ไคลน์ชี้นิ้วไปยังเค้าโครงโลหะใจกลางห้อง
“ใช่แล้ว ผมสร้างขึ้นจากจินตนาการของจักรพรรดิโรซายล์!”มันกล่าวด้วยสายตากระตือรือร้น“จิตนาการของจักรพรรดิโรซายล์?”ไคลน์ถามประหลาดใจเลพเพิร์ดอธิบายอย่างเทิดทูน“จักรพรรดิโรซายล์ทิ้งสิ่งประดิษฐ์ต้นแบบไว้ให้ชนรุ่นหลังมากมาย! ท่านวาดขึ้นจากวิสัยทัศน์อันกว้างไกลราวกับมองเห็นอนาคต! ท่านคืออัจฉริยะ มะ…ไม่สิ! ท่านคือปรมาจารย์! หลายสิ่งจากผลงานต้นแบบของท่านได้กลายเป็นจริงในยุคสมัยนี้แล้ว! ส่วนต้นแบบของสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ถูกเก็บรักษาอย่างดีในโบสถ์จักรกลไอน้ำ มีเพียงผู้ศรัทธาแรงกล้าเท่านั้น จึงจะได้รับสิทธิ์ให้หยิบยืมออกมา!”‘รุ่นพี่…ไม่คิดจะเหลือช่องทางทำมาหากินไว้ให้รุ่นน้องเลยหรือ’มุมปากไคลน์พลันกระตุกมันเกือบหลุดจากใบหน้ายิ้มแย้ม
“ผมขอฟังรายละเอียด”ไคลน์เปลี่ยนหัวข้อเลพเพิร์ดนำทางไคลน์ เดินเข้าไปใกล้โครงร่างโลหะใจกลางห้องพร้อมกับเปิดประตูออก“สิ่งนี้คือพาหนะเดินทางชนิดไม่พึ่งพาม้า! คนขับนั่งทางด้านหน้าฝังซ้าย คอยใช้ฝั่าเท้าย่ำใส่คันเหยียบตลอดเวลาแรงจะถูกส่งผ่านคานงัดและโซ่ เชื่อมต่อกับล้อทั้งสี่ข้าง ส่งผลให้ยานพาหนะเคลื่อนตัวไปข้างหน้าทีละนิด สำหรับล้อทั้งสี่ ผมใช้ยางสูบลมช่วยให้การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น”‘หมอนี่คิดจะสร้างรถพลังถีบหรือไง’ไคลน์รำพันในใจอย่างผิดหวังหลังจากไตร่ตรองจนรอบคอบมันหันไปกล่าวกับเลพเพิร์ด“ห้องโดยสารใหญ่ข