ออกมาเปิดฝาและโน้มตัวลงไปจ่อตรงปลายจมูกเอียน สีหน้าแววตาเด็กหนุ่มดีขึ้นทันตาเห็นจิตใจของมันเริ่มสงบลงหลายส่วนราวสามสิบวินาทีถัดมา เอียนเปล่งเสียงแผ่วเบาอย่างอ่อนแรง“ขอบคุณมาก…”ถัดมา เด็กหนุ่มบรรจงยืนขึ้นอย่างเชื่องช้า สายตาเพ่งพิจารณาศพไม่สมประกอบราวสองสามรอบจนมั่นใจ“ไม่ผิดแน่ นี่คือนักสืบเซอเรียล”“ขอแสดงความเสียใจด้วย”ไคลน์ตอบอย่างสุภาพ“ผมแนะนำให้เรียกตำรวจ”“ตกลง”เอียนพยักหน้ารับ ตามด้วยการเดินตามหลังไคลน์กลับขึ้นไปบนผิวถนน เมื่อพ้นจากฝาท่อระบายน้ำ ไคลน์ประสานมือตรงหน้าพร้อมกับหันมากล่าว
“ภารกิจของผมจบแล้ว คุณต้องจัดการเรื่องราวหลังจากนี้ด้วยตัวเอง”เอียนเงียบไปสามวินาที่“ผมยังติดค้างคุณสามเรื่อง เชิญบอกความต้องการมาได้เลย”“ว่ากันตามตรงผมเพิ่งนึกออกแค่เรื่องเดียวในตอนนี้”ไคลน์ตอบเถรตรง“ผมต้องการทราบแหล่งซื้อปืนและเครื่องกระสุน โดยไม่ต้องใช้ใบอนุญาตตัวเต็ม”เอียนตอบกลับทันทีโดยแทบไม่ต้องคิด“ไปยังเขตสะพานเบ็คลันด์ ถนนประตูเหล็ก ผับวีรชนตามหาคาสปาส·คันลินิง บอกกับเขาว่า ‘สหายเก่าแก่’แนะนำมา”“ตกลง ส่วนอีกสองเรื่องไว้ผมค่อยแจ้งความต้องการในอนาคต สัมผัสได้ว่าพวกเราคงพบกันอีก”
ไคลน์พยักหน้าเชิงขอบคุณสำหรับคำตอบ ส่วนเอียนจ้องมองชายหนุ่มสักพักโดยไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม จากนั้น ทั้งสองแยกย้ายไปยังถนนคนละเส้นในเขตตะวันออก ทำตัวราวกับไม่เคยรู้จักกันมาก่อน……..ระหว่างกำลังเดิน ไคลน์ชะงักฝีเท้า
