กบ้านเซอเรียลตามคำสั่งใคร”ไคลน์จ้องมองพร้อมกับซักถามเสียงต่ำอีกฝั่ายตอบกลับด้วยเสียงล่องลอย ดวงตามายาของมันกำลังว่างเปล่า“เมอซอล…มันบอกให้ผมดักซุ่มรอเด็กหนุ่มนามว่าเอียน”ฉากในโลกวิญญาณเปลี่ยนไปฉับพลัน เผยให้เห็นบุรุษรูปร่างผอมแต่บึกบึน ผิวสีเข้ม ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหัวหน้ากลุ่มสะกดรอยตามเอียนบนรถไฟใต้ดินเมื่อไม่กี่วันก่อน
‘เป็นมันจริงด้วย…’หลังจากสูญเสียพลังวิญญาณจำนวนมากไปกับการตอบสนองพิธีกรรมตัวเอง ไคลน์เริ่มเกิดอาการอ่อนเพลีย จึงรีบซักถาม“แล้วใครออกคำสั่งเมอซอล”“ไม่ทราบเหมือนกัน…แต่หมอนั่นเป็น ‘เพชฌฆาต’ประจำกลุ่มซีมังเกอของพวกเรา ไม่มีใครออกคำสั่งได้นอกจากท่านหัวหน้า”มันตอบเสียงล่องลอย‘ซีมังเกอ…คำนี้แปลว่า นักรบ ในภาษาของชาวเขา’ทันใดนั้นนักประวัติศาสตร์เทียมและผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เร้นลับอย่างไคลน์ ตระหนักว่าสมองของตนเริ่มปวดแปลบ จึงรีบส่งกายจิตออกจากพายุแห่งความคิดของอีกฝั่ายอย่างไม่เต็มใจใช้เวลาเพียงไม่นานก็ออกจากพิธีกรรมสื่อวิญญาณสำเร็จขมับชายหนุ่มกำลังเต้นระรัวประหนึ่งศีรษะใกล้ระเบิด
มันไม่รีบร้อนออกจากบ้าน ก่อนอื่น ไคลน์บรรจงก้มเก็บขวดวัตถุดิบเข้ากระเปั๋าอย่างเป็นระเบียบ รวมถึงกระจุกเส้นผมสีเหลืองอมน้ำตาล ตามด้วยการเปิดหน้าต่างในห้องนอนเพื่อให้กลิ่นสุขสงบรัญจวนใจของสารสกัดอมานด้าและดวงตาแห่งวิญญาณ ถูกสายลมเย็นยามค่ำคืนพัดพาออกไประหว่างนั้น ไคลน์เดินกลับไปทางระเบียงชั้นสอง ปิดปร
