ำใหญ่อีกมำกมำยมำขอพบแน่ะ!”
จิ้งจอกเก้ำหำงจี้เฟยเข้ำมำรำยงำนข่ำวดีในต ำหนักเจ้ำนิกำยอย่ำงตื่นเต้นยินดี ดวงตำเปี่ยมควำมเทิดทูน
เจียงผิงอันในขณะนี้ท ำให้หมื่นเผ่ำพันธุ์ครั่นคร้ำม ไร้ผู้ใดในหล้ำหำญประชัน ขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยรีบแห่แหนมำมอบบรรณำกำรเพื่อเอำตัวรอด
แต่จี้เฟยก็พบว่ำสีหน้ำของเจียงผิงอันในขณะนี้เคร่งขรึมรำวก ำลังคิดบำงสิ่งไม่ตก วำทะของนำงมิได้อยู่ในกำรรับรู้ของเขำเลย
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย?”
หำงจิ้งจอกนุ่มฟูของจี้เฟยปัดผ่ำนใบหน้ำของเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันเพิ่งสังเกตเห็นจี้เฟย จึงถอนตัวจำกภวังค์ครุ่นคิด “โอ้จี้เฟย มีเรื่องอะไรหรือ?”
“ใต้เท้ำเจ้ำนิกำย สองสำมวันมำนี้ท่ำนเอำแต่ใจลอย มีเรื่องส ำคัญใดหรือ?”
จี้เฟยไม่เคยเห็นเจียงผิงอันเคร่งขรึมขนำดนี้มำก่อน
“ไม่มีอะไรหรอก เจ้ำเล่ำ มำที่นี่ด้วยธุระใด?” เจียงผิงอันถำมอีกครั้ง
จี้เฟยไม่ถำมอะไรอีก พูดย ้ำว่ำ “เผ่ำพันธุ์ใหญ่ต่ำง ๆ มำขอพบใต้เท้ำเจ้ำนิกำยเพื่อมอบบรรณำกำรน่ะ!”
เจียงผิงอันครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่ำ “ปล่อยข่ำวออกไป บอกว่ำข้ำมีช่องทำงไปสู่ภพเซียน เห็นแก่ที่เผ่ำเหล่ำนี้เต็มใจมอบบรรณำกำร บอกพวกเขำด้วยว่ำยอดสมบัติหนึ่งชิ้น สำมำรถเคลื่อนย้ำยหนึ่งบุคคลไปจำกโลกหล้ำ”
“ช่องทำงไปสู่ภพเซียน!”
ได้ยินเช่นนี้ หำงจิ้งจอกของจี้เฟยก็ยกชี้ตรงแน่ว ปำกอ้ำกว้ำงดุจจะยัดไข่ไก่เข้ำไปได้สองฟอง ตกใจอย่ำงสุดซึ้ง
ภพเซียนคือที่หมำยสูงสุดที่สรรพชีวิตมำกมำยปรำร
