ถนำไปเยือนตรำบใดที่ได้บรรลุเซียน ก็เท่ำกับชีวิตยืนยำวเป็นอมตะ
แต่ประตูสู่ภพเซียนนั้นปิดตำยไปเนิ่นนำน ส่งผลให้คนมำกมำยมิอำจบรรลุเซียน กระทั่งตกตำยไปอย่ำงไม่เต็มใจ
แล้วยำมนี้ เจียงผิงอันก็พูดว่ำเขำมีช่องทำงไปสู่ภพเซียน!
หำกข่ำวนี้เป็นควำมจริง โลกหล้ำผู้ฝึกตนจะลุกฮือกันอีกครั้งแน่ๆ
“ใต้เท้ำเจ้ำส ำนัก นี่ท่ำนต้มพวกมันอยู่หรือว่ำ…”
จี้เฟยเชื่อไม่ลง
“นี่เรื่องจริง หำไม่ เจ้ำคิดว่ำไฉนข้ำจึงแข็งแกร่งนัก? ข้ำเพิ่งกลับจำกภพเซียนเมื่อไม่นำนนี้เอง” เจียงผิงอันกล่ำว
เรื่องเหล่ำนี้ไร้จ ำเป็นต้องซุกซ่อน ไม่มีใครคุกคำมเขำได้แล้วนี่นำ
เขตหวงห้ำมทั้งสองซึ่งคุกคำมเขำได้ก็มิได้สนใจเรื่องนี้
จี้เฟยยกมือปิดริมฝีปำกแดง เนินเขำตรงหน้ำกระเพื่อมรุนแรงอย่ำงแสนตกใจ
อย่ำงนี้นี่เอง มิน่ำเล่ำชำยผู้นี้จึงแข็งแกร่งนัก ที่แท้เขำก็เคยไปยังภพเซียน!
“ไปกระจำยข่ำวเถอะ”
เจียงผิงอันสูดหำยใจลึก ดวงตำฉำยเค้ำกังวล
เขำมิได้คิดรอควำมหวัง และนับแต่หมึกสิบแปดกรเผยปรำณเขำก็เตรียมรับมือผลลัพธ์แย่ที่สุดแล้ว
ก่อนยอดฝีมือระดับเซียนจะมำ ญำติมิตรของเขำต้องถูกเคลื่อนย้ำยออกไปจำกที่นี่
หำกจะเคลื่อนย้ำยคนมำกกว่ำนี้ ก็ต้องใช้ยอดศำสตรำของภพแร้นแค้นมำกกว่ำนี้
ดังนั้น เจียงผิงอันจึงคิดปล่อยข่ำวว่ำเขำมีหนทำงไปยังภพเซียนแล้วให้ผู้อื่นจ่ำยทรัพยำกร
หนึ่งยอดสมบัติเคลื่อนย้ำยคนได้ห้ำคน มอบหนึ่งต ำแหน่งให้เผ่ำอื่น ๆ ที่จ่ำยยอดสมบัติ แล้วอีกสี่ต ำแห
