เดินหาสักพัก มันตัดสินใจใช้เทคนิคลูกตุ้มวิญญาณค้นหาหลุมฝังศพดันน์อาศัยแสงสลัวของจันทร์แดง ไคลน์เดินวนรอบสุสานราวสิบห้านาที่ จนกระทั่งได้พบภาพถ่ายขาวดำของดันน์·สมิท
ใบหน้าอ่อนโยน หน้าผากกว้าง เส้นผมเริ่มเถิกล้าน นัยน์ตาเทาเข้มลุ่มลึก ตรงตามรูปโฉมจริงของหัวหน้าเหยี่ยวราตรีทุกประการใต้ภาพเป็นวันเดือนปีเกิด วันตาย และถ้อยคำจารึกผู้พิทักษ์ตัวจริงสุดยอดมิตรแท้สุดยอดหัวหน้าตลอดกาลไคลน์ยืนจ้องมองโดยไม่กล่าวสิ่งใดเป็นเวลานาน ดวงตาถูกของเหลวสีใสบดบังจนพร่ามัว ความรู้สึกในใจกำลังสับสนยุ่งเหยิงคล้ายกับภาพเหตุการณ์ในวันนั้นถูกย้อนกลับมาฉายซ้ำไคลน์เห็นดันน์กำลังจ้องมองมาทางตนพร้อมกับขยิบตาแผ่วเบาตามด้วยเสียงไพเราะนุ่มนวล“พวกเราช่วยทิงเก็นไว้ได้”‘หัวหน้า…’ ไคลน์ตะโกนสุดเสียงภายในหัวใจตัวเอง
มันยืนแน่นิ่งเช่นนั้นนานราวสามนาทีคล้ายกับรูปปันหินอ่อน ใบหน้าเผยรอยยิ้มขื่นขมพลางพึมพำ“หัวหน้า ในวันนั้น สภาพจิตใจของคุณไม่สมบูรณ์ใช่ไหม…คุณพูดจาเหลวไหลว่า จะนำลุงนีลล์เข้าไปอยู่ในความฝันด้วยกันหากอีกฝั่ายไม่ได้ตายเพราะคลุ้มคลั่ง แต่เขาเป็นผู้ส่องความลับส่วนคุณเป็นฝันร้าย มันคนละเส้นทาง คุณลืมใช่ไหมว่าไม่สามารถกินตะกอนพลังของเขาได้ แถมยัง…คุณไม่เคยถามเลยสักครั้งว่า ผมมีการโจมตีใดเป็นไพ่ตาย นั่นเพราะคุณลืม หรือเพราะเชื่อใจโดยไม่เคลือบแคลง…บางทีคุณอาจเดาได้ หลังจากผมนำสมบัติวิเศษออกจากประตูยานิส และระบุว่ามันเ
