ต้องลำดับ 7 ไม่ใช่หรือ? แถมยังเผชิญอันตรายมากกว่าเหยี่ยวราตรีทั่วไปหลายสิบเท่า”ซีก้าซักถามอย่างสงสัยเจือกังวลเลียวนาร์ดยิ้มเย็นชา“ผมใกล้เลื่อนลำดับแล้ว”ขณะนัยน์ตาของมันเริ่มเจือความอาฆาต เลียวนาร์ดกัดฟันเค้นเสียงพึมพำต้องแก้แค้นให้ได้!ได้โปรดอินซ์·แซงวิลล์ แกห้ามรีบตายเด็ดขาด ต้องอยู่จนกว่าฉันจะมีพลังมากพอ!
“งั้นหรือ…”คล้ายกับซีก้าเดาความคิดเลียวนาร์ดออก เธอถอนหายใจแผ่วเบา“เกือบครึ่งหนึ่งของสมาชิกในทีมจะถูกแทนด้วยหน้าใหม่ว่ากันตามตรง แทบไม่เคยมีเหตุการณ์ใดสร้างความเสียหายต่อเหยี่ยวราตรีได้สาหัสขนาดนี้มาก่อน…”สีหน้าเลียวนาร์ดเริ่มดำมืด มันกัดฟันถาม“ศพพร้อมหรือยัง?”“พร้อม” ซีก้าพยักหน้ารับเมื่อได้ยินคำตอบ เลียวนาร์ดรีบเดินออกจากห้องผู้คุม“ผมจะไปแจ้งครอบครัวพวกเขา”แต่ไหนแต่ไร เลียวนาร์ดพยายามเลี่ยงการแจ้งข่าวความสูญเสียมาตลอด มันไม่ชอบอารมณ์โศกเศร้าของญาติผู้ตายแต่ในคราวนี้มันขออาสาทำงานแสนสำคัญด้วยตัวเอง‘เราจะทำมัน…’
……….ณ บ้านหมายเลข 2 ถนนดารารัตน์เมลิสซ่ากำลังนั่งบนโซฟาพลางตรวจสอบบัตรเข้าชมละครเวทีสามใบในมือ เธออ่านเนื้อความด้านบน วันพิมพ์ และหมายเลขเก้าอี้เบ็นสันนั่งมองน้องสาว มันอมยิ้มอย่างมีความสุขด้วยท่าทางผ่อนคลายทันใดนั้น กริ่งบ้านส่งเสียงดังกริ๊งๆ…เมลิสซ่าเหลือบมองเบลล่า แต่หล่อนกำลังงานยุ่งมาก เด็กสาวจึงลุกขึ้นยืนพร้อมกับบัตรสามใบในมือ และรีบวิ่งไปทางประตูด้วยสีหน้าเจือความ
