หลุดจากร่างกะทันหัน
บุรุษใบหน้าคล้ายไคลน์อาจตกใจน้อยกว่าเด็กสาว แต่ก็แสดงอาการเหม่อลอยเป็นระยะเรื่องราวยืดยาวถูกบรรจงเปล่งจากปากเลียวนาร์ดอย่างเชื่องช้า“…นั่นคือเรื่องราวทั้งหมด ผมรู้สึกผิดอย่างมากเมื่อไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้ทันเวลา บริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬ กรมตำรวจ และหน่วยงานซึ่งรอดพ้นจากอันตรายเพราะความกล้าหาญของไคลน์ ทุกฝั่ายร่วมมอบเงินชดเชยให้ครอบครัวโมเร็ตติเป็นจำนวน 6,000 ปอนด์..”เลียวนาร์ดกล่าวพลางกวาดสายตาแต่ถูกเบ็นสันขัดจังหวะด้วยเสียงแหบห้าว“แล้วตอนนี้ไคลน์อยู่ไหน? ผมหมายถึงศพของเขา”มันเม้มปากแน่น“พวกเราขอพบเขาครั้งสุดท้ายได้ไหม?”“ไม่มีปัญหา ร่างไคลน์อยู่ในบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬ พวกคุณสามารถไปพบได้ทุกเมื่อ”
เลียวนาร์ดตอบเสียงสั่นมันไม่สามารถเก็บซ่อนความเศร้าได้อีก“ตกลง”เบ็นสันพยายามขยับริมฝีปากแข็งกระด้างด้วยความยากลำบาก“ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน”โดยไม่รอคำตอบมันเดินเข้าไปในห้องน้ำชั้นหนึ่งพลางปิดประตูมิดชิดเบ็นสันยืนจ้องอ่างล้างหน้าพร้อมกับเปิดน้ำไหลทิ้ง ก่อนจะโน้มตัวลงไปและใช้มือวักน้ำสาดใส่ใบหน้าตัวเองมันยืนแข็งที่อเช่นนั้นเป็นเวลานานบ้านโมเร็ตติเงียบสงัดพักใหญ่ มีเพียงเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำชั้นหนึ่งไม่กี่นาทีถัดมา เบ็นสันเงยหน้ามองกระจกมันพบใบหน้าตัวเองกำลังชุ่มฉ่ำด้วยของเหลวสีใส ดวงตาแดงก่ำจนมิอาจเก็บซ่อนความรู้สึกภายในได้
……….ไม่กี่วันถัดมาณ มุมหนึ่งของส
