วากลับ เกร็งไว้ในท่ากรงเล็บ ก่อนกะซวกเข้าไปในทรวงอกตัวเองโดยปราศจากความลังเลฉึก!
มือขวาจมลงไปในอกซ้ายดันน์รีบกระชากมือออก นิ้วทั้งห้าบีบกำหัวใจแดงสดซึ่งกำลังยุบพองไว้แน่นขนัดหัวใจกำลังเต้นเป็นจังหวะไม่ต่างจากขณะอยู่ในร่างมนุษย์แผ่ออร่าความสุขสงบและบรรยากาศล่องลอยคล้ายความฝันไปทั่วห้องหัวหน้า…ไคลน์ทำได้เพียงเฝั้ามองอย่างไร้หนทางขณะเดียวกันก็เห็นดันน์รีบนำหัวใจตัวเองยัดลงไปในกล่องเถ้ากระดูกพระแม่เซเลน่าทันใดนั้น วิวทิวทัศน์รอบตัวเริ่มพร่ามัวฟั้าววว-!เสียงแผดร้องของสายลมยามรัตติกาลดังหวีดแหลมไปทั่วห้องด้ายดำเย็นเฉียบและพลิ้วไหวเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกหนพวกมันพุ่งรัดพันร่างอสุรกายเมกูสอย่างว่องไว ในคราวนี้ ด้าย
ดำไม่ได้คลายตัวเพราะหวาดกลัวทารกในครรภ์เมกูสเหมือนคราวก่อนตรงกันข้าม แม้แต่เสียงโหยหวนของทารกก็ยังถูกผนึกโดยสมบูรณ์!น้ำตาไคลน์ไหลอาบสองแก้มปะปนกับคราบเลือดสีแดงชุ่มมันเปล่งถ้อยคำเป็นภาษาเฮอร์มิสแสนเรียบง่ายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“แสง”มันปรารถนาแสงแสงอันบริสุทธิ์ช่วยขจัดปัดเปั่าความมืดแสงอันบริสุทธิ์ช่วยนำพาความอบอุ่นไคลน์บรรจงถ่ายพลังวิญญาณในตัวเกือบทั้งหมดลงไปในแผ่นทองคำบางซึ่งสลักด้วยอักขระลวดลายซับซ้อนแทบจะในพริบตาหัวสมองชายหนุ่มเกิดอาการวิงเวียนขาวโพลน ด้วยพละกำลังเฮือกสุดท้าย ไคลน์โยนยันต์เพลิงสุริยันใส่เมกูสผู้กำลังถูกด้ายดำรัดแน่น
ไม่เหมือนคราวก่อนหนนี้ด้ายดำมิได้คลายตัวหนีแ
