หนุ่มทำได้เพียงยืนแข็งที่อเพราะหัวใจของดันน์ในกล่องเถ้ากระดูกพระแม่เซเลน่าหยุดเต้นโดยสมบูรณ์แล้วหัวใจสีแดงก่อตัวเป็นบอลแสงสว่างเจิดจ้า ก่อนกระจัดกระจายไปรอบทิศ และสลายตัวไปพร้อมความว่างเปล่า
ดันน์·สมิทล้มฟุบลงพร้อมกับท่อนแขนปราศจากเรี่ยวแรงทั้งสองข้างภาพตรงหน้าไคลน์เกิดขึ้นอย่างเชื่องช้าและชัดเจน แต่มันไม่สามารถกระทำสิ่งใดเพื่อยับยั้งได้เลยตุ้บ..กล่องเถ้ากระดูกพระแม่เซเลน่าหล่นลงพื้นเฉกเช่นหัวใจอันเปราะบางของไคลน์กึก..กึก..แม้กล่องจะไม่ถูกปิดฝา แต่คล้ายกับความมืดมิดไร้ก้นบึ้งภายในได้ปิดผนึกกล่องไว้อย่างแน่นหนา ไม่มีเศษขี้เถ้าทรายโปรยปรายออกมาแม้แต่หนึ่งเม็ดกล่องกำลังกลิ้งตรงมาทางไคลน์ดันน์·สมิทนอนฟุบลงบนพื้นผุพัง นัยน์ตาเทาเข้มไม่หลงเหลือประกายแวววาวอีกแล้วชายหนุ่มแหงนหน้ามองช่องว่างบนเพดานแสงแดดอบอุ่นกำลังฉาบลงบนใบหน้า
‘หัวหน้า’การมองเห็นของไคลน์กำลังพร่ามัว มันอยากตะโกนออกไปสุดเสียง แต่ราวกับถ้อยคำทั้งหมดติดค้างอยู่ในลำคอเพราะความเศร้า‘พวกเราจะไม่มีวันลืมคุณ’ขณะเดียวกันกล่องบรรจุขี้เถ้าของพระแม่เซเลน่าเริ่มกลิ้งเข้าใกล้ฝั่าเท้าไคลน์ทันใดนั้น ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บแปลบทรวงอกฉับพลัน นัยน์ตาหดเกร็ง ร่างกายแข็งที่อมันก้มหน้ามองตามความเจ็บปวด และได้พบฝั่ามือสีซีดชุ่มเลือดทะลุออกจากอกซ้าย‘เมกูสยังไม่ตาย? ไม่ใช่! ศัตรูใหม่…ผู้ชักใยเบื้องหลังเรากำลังจะตายใช่ไหม’สติไคลน์กำลังเลือนราง ดวงตาเหม
