นฉากกั้นเข้าไปในห้องทำงานดันน์พร้อมเลียวนาร์ด“เป็นอย่างไรบ้าง? พบเบาะแสไหม?”
ดันน์·สมิทปิดแฟั้มเอกสารในมือพลางเงยหน้ามองไคลน์และเลียวนาร์ดด้วยนัยน์ตาเทาเข้มเจือความลุ่มลึก“พวกเราพบจดหมายจากลาเนวุส”เลียวนาร์ดไม่อธิบายเพิ่มเติมเพียงส่งจดหมายซึ่งเนื้อความเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและการยั่วยุให้ดันน์หัวหน้าเหยี่ยวราตรีคลี่แผ่นกระดาษพลางกวาดสายตาอ่านอย่างคร่าวๆ ขณะเดียวกันก็ใช้มือบีบนวดขมับ“สมกับเป็นพวกวิกลจริต จากความรู้สึกของผม มันเป็นเพียงผู้วิเศษลำดับ 8 หรือมากสุดก็ไม่เกิน 7”ไคลน์เห็นพ้อง“แต่ลาเนวุสเป็นตัวอันตรายซึ่งสามารถสั่นคลอนสังคมชนชั้นสูงของทิงเก็นได้ง่ายดาย พวกเราไม่ควรประมาทแม้มันจะอ่อนแอ”ถัดมาเป็นการอธิบายสมมติฐานของไคลน์และเลียวนาร์ดให้ฟังดันน์ใช้มือจับหน้าผากเถิกเกินวัย
“ผมก็คิดแบบเดียวกัน จะรีบส่งโทรเลขแจ้งไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ทันที่ รวมถึงร้องขอให้ส่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษมาสนับสนุนโดยด่วน เราไม่มีทางทราบเลยว่า ระเบิดในความหมายของลาเนวุสทรงพลังเพียงใด ทำได้แค่เคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังไว้ผมจะมอบหมายภารกิจเพิ่มเติมหลังจากวิหารศักดิ์สิทธิ์มอบคำตอบกลับมา”ไคลน์และเลียวนาร์ดต่างมองหน้ากันและผงกศีรษะเป็นเชิงเห็นด้วย“ครับผม!”ถือโอกาสขณะดันน์กำลังส่งโทรเลขไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ไคลน์เดินกลับไปห้องรับแขกพร้อมกับหยิบหนังสือพิมพ์ทิงเก็นซื่อตรงจากมือโรแซนชายหนุ่มเอนหลังพิงฉากกั้นพลางก้มหน้า
