คุณไล่ผมลงไปข้างล่างเพื่อจงใจซื้อเวลาใช่ไหม?วางแผนอะไรไว้กันแน่? คิดจะทำอะไร’ไคลน์แหงนมองไปทางหน้าต่าง จันทร์แดงฉานสีเลือดนกลอยเด่นสง่าท่ามกลางท้องฟั้าอย่างเงียบงัน ราวกับมันอยู่ตรงนี้นานนับพันปีโดยไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่งหลังจากรวบรวมสติ ไคลน์แสร้งทำเป็นเดินเก็บไพ่ทาโรต์ปืนพก หมวกทรงกึ่งสูง และอุปกรณ์อื่นๆ แต่สายตาแอบตรวจสอบศพของโคเฮนรีและมาดามเชอรอนเป็นระยะสภาพทั้งคู่ยังเหมือนกับตอนเพิ่งตาย แต่ผิวหนังขาวซีดกว่าปกติเล็กน้อย คล้ายกับมีบางสิ่งเร่งกระบวนการให้เร็วขึ้นรวมถึงรอยช้ำสีเขียวและจุดดำประปรายตามลำตัว‘น่าแปลก เหมือนมีบางสิ่งหายไป ไม่ใช่สิ่งสำคัญ แต่เราสัมผัสได้’ไคลน์พึมพำเงียบงัน เส้นขนตั้งชันเล็กน้อยจากความหนาวเย็นของสายลมซึ่งพัดเข้ามาทางบานหน้าต่างแตกขณะเดียวกัน ดันน์ลืมตาขึ้นพร้อมกับเปล่งเสียงลุ่มลึก
“ทุกคนกำลังหลับ แต่บางคนใกล้ตื่นแล้ว”“ครับ”ไคลน์ยืนมองดันน์ด้วยสายตาเหม่อลอย ไม่รู้เลยว่าตนควรกล่าวสิ่งใดออกไปหัวหน้าเหยี่ยวราตรีสำรวจรอบตัวครู่หนึ่งก่อนออกคำสั่ง“ลบร่องรอยรอบจุดเกิดเหตุให้หมด จากนั้นก็พาตำรวจจากสถานีใกล้เคียงมาสักคน ส่วนคุณเดินทางกลับถนนซุตแลนเพื่อตามตัวฟรายมาช่วยผม”ไคลน์ยืนมองดันน์ค้างหลายวินาที่ ก่อนผงกศีรษะรับพลางขบกรามแน่น“ครับ”ด้วยความร่วมมือของสองเหยี่ยวราตรี จุดเกิดเหตุจึงถูกลบเลือนเบาะแสในเวลาอันสั้น เมื่อทุกสิ่งเสร็จสิ้น ไคลน์เดินออกจากบ้านมาดามเชอรอนทาง
