ประตูหน้า
ขณะเดินไปตามทางซึ่งสองฝังเป็นแปลงดอกไม้ ชายหนุ่มอดเหลียวมองกลับหลังไม่ได้ บรรยากาศรอบบ้านเชอรอนยังคงเงียบงันและมืดมิดเช่นเคย ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไปมันหันหน้ากลับด้วยหัวใจหนักอึ้ง แต่ก็ทำตามคำสั่งโดยดีด้วยการไปยังปั้อมตำรวจใกล้เคียงเพื่อตามตัวเจ้าพนักงานไคลน์คุ้นเคยกับปั้อมตำรวจทั่วทิงเก็นเป็นอย่างดี สิ่งนี้คือพื้นฐานสำคัญของเหยี่ยวราตรีก็อกๆๆไคลน์เคาะประตูโลหะหลายวินาทีถัดมา เจ้าพนักงานเข้าเวรเดินผ่านสนามหญ้าตรงมาทางชายหนุ่มพร้อมกับตะเกียงในมือ มันเปิดประตูพลางจ้องมองไคลน์ด้วยสีหน้าเคลือบแคลง“มีอะไรหรือ?”ไคลน์ไม่เก็บซ่อนอารมณ์ ด้วยใบหน้าดำมืดหม่นหมอง มันหยิบตราและบัตรตำรวจออกมาแสดงให้อีกฝั่ายเห็น
“เกิดคดีฆาตกรรมภายในบ้านหมายเลขสิบห้า บนถนนออสน่า ช่วยระดมกำลังและตามไปสมทบโดยด่วน!”เจ้าพนักงานเข้าเวรก้มหน้าสำรวจบัตรตำรวจของไคลน์อย่างละเอียด ก่อนกระทบส้นเท้าชิดกันและทำท่าวันทยหัตถ์“ครับท่าน!”เมื่อจัดการส่วนนี้เสร็จ ชายหนุ่มเดินทางกลับถนนซุตแลนด้วยรถม้าเช่าระหว่างทางบนห้องโดยสารรถม้าอันมืดมิดและเงียบงันความคิดไคลน์ล่องลอยไปบนปุยเมฆอย่างขาดสมาธิ‘โคเฮนรีตายแล้ว เขาเพิ่งหมั้นหมายกับคนรัก พ่อและแม่ยังมีชีวิตอยู่ หัวหน้ากำลังทำอะไร? ปรารถนาเลือดมนุษย์หรือไง? หรือมีจุดประสงค์อื่น?’‘ความทรงจำของหัวหน้ายังแย่เหมือนเดิม ไม่มีสัญญาณการเปลี่ยนแปลง หมายความว่าเขาไม่ได้ใกล้คลุ้มคลั่ง แต่หัว
