ไคลน์รู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน มีดันน์เป็นพี่ใหญ่คอยให้คำปรึกษาในทุกครั้งเมื่อเกิดปัญหาลมหายใจถูกสูดเข้าเต็มปอด ชายหนุ่มเดินไปทางห้องนันทนาการและพบฟรายกำลังอ่านบางสิ่งภายใต้แสงสลัวจากตะเกียงแก๊สฟรายชำเลืองมองไคลน์ ใบหน้าเย็นชาเผยความกังวลและเป็นห่วง“เกิดอะไรขึ้น? หัวหน้าและโคเฮนรีอยู่ไหน?”ไคลน์ตอบเสียงแหบพร่า
“โคเฮนรีตายแล้ว ถูกมาดามเชอรอนสังหารกับมือ พวกเราก่อความผิดพลาดขึ้น หัวหน้ากำลังเฝั้าจุดเกิดเหตุ รอให้คุณและผมตามไปสมทบ”ก่อนเริ่มภารกิจ ดันน์แจ้งสถานการณ์เบื้องต้นกับฟรายไว้แล้ว และยังบอกด้วยว่า หากพวกตนไม่กลับมาภายในสองชั่วโมง จงรีบโทรเลขแจ้งไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ทันที่เฉกเช่นรอยัลผู้เข้าเวรประตูยานิส ดันน์ต้องทำเรื่องเบิก 3-0271 ออกมา เธอจึงได้ทราบข้อมูลคดีอย่างคร่าวๆ และตามกฎของเหยี่ยวราตรี การเบิกสมบัติวิเศษออกจากประตูยานิสตอนกลางคืน ต้องกระทำโดยหัวหน้าเหยี่ยวราตรีสาขาดังกล่าวเท่านั้น เพราะเป็นผู้เดียวซึ่งมีสิทธิ์เปิดประตูเข้าไปได้ฟรายพลันผงะด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบาหนึ่งครั้งพร้อมกับวาดสัญลักษณ์จันทร์แดงกึ่งกลางหน้าอกมันหยิบหมวกกับเสื้อคลุมจากราวแขวนและเดินไปทางประตูขณะสวนกับไคลน์ ฟรายกล่าวอ่อนโยน
“ห้ามโทษตัวเองเด็ดขาด มนุษย์ทุกคนไม่มีทางเลี่ยงความผิดพลาดได้ พวกเราทำได้แค่เชื่อใจเพื่อนร่วมงานโดยไม่เคลือบแคลง”“…เข้าใจแล้ว”ไคลน์หลับตาลง ภาพการมองเห็นตรงหน้าพร่าม
