ัวเล็กน้อยจากของเหลวแต่ก่อนไปสบทบดันน์ ไคลน์และฟรายเดินลงไปยังประตูยานิสเพื่อแจ้งสถานการณ์กับรอยัล เมื่อเสร็จสรรพ ทั้งสองเดินออกจากบริษัทหนามทิฬโดยลงกลอนประตูแน่นหนา จุดหมายรถม้าคือบ้านมาดามเชอรอน……….เป็นเวลาใกล้รุ่งสางเมื่อร่างโคเฮนรีและมาดามเชอรอนถูกย้ายกลับมายังบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬดันน์ยืนหน้าห้องดับจิต สายตาจ้องมองข้าไปโดยไม่กล่าวสิ่งใด ปล่อยให้เวลาเลือนผ่านสักพักก่อนหันกลับมาหาไคลน์
“คุณกลับบ้านไปก่อน เพิ่งผ่านการต่อสู้อันเข้มข้นดุเดือดคงเหนื่อยมากใช่ไหม”“ได้ครับ” ไคลน์ไม่ปฏิเสธชายหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่นพลางชำเลืองมองแผ่นหลังดันน์·สมิทเป็นหนสุดท้าย จากนั้นจึงเดินออกจากสำนักงานเพื่อตรงกลับบ้านบนถนนดารารัตน์เฉกเช่นทุกครั้ง ไคลน์ลงกลอนมิดชิดหลังจากย่างกรายเข้าห้องนอนมีดเงินถูกนำมาใช้สร้างกำแพงวิญญาณผนึกมิติด้านในให้ตัดขาดจากด้านนอกโดยสมบูรณ์ ชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อ่านหนังสือและรีบเขียนจดหมาย“ถึงมาดามดาลีย์ เมื่อไม่นานมานี้ผมพบบางสิ่งที่ผิดปกติเกี่ยวกับหัวหน้า ระหว่างภารกิจเขาแอบ-”ไคลน์ชะงักปากกาหัวสมองกำลังขาวโพลนเนื่องจากไม่ทราบว่าตนควรอธิบายสถานการณ์อย่างไรให้ดาลีย์เห็นภาพหมับ
มันวางปากกาลงพลางขยำกระดาษเป็นก้อนกลม จากนั้นก็ใช้มือทุบโต๊ะอ่านหนังสือเต็มแรงจนเกิดเสียง ‘โครม’ ดังสนั่นทั่วกำแพงวิญญาณไคลน์หลับตาลงพร้อมกับเลื่อนฝั่ามือสองข้างขึ้นมาปิดใบหน้า ค้างในท่าดั
