คิดไม่ได้ว่าจิตรกรผู้วาดภาพสีน้ำมันคงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวมาดามเชอรอนเอง และไม่น่าใช่ฝีมือจิตรกรสักคนถูกหล่อนหลอกให้วาด
‘หญิงสาวรูปร่างสมส่วน เจ้าชู้และขี้เล่น แต่สวมหน้ากากไร้เดียงสาตลอดเวลาคนนั้นกลับมีงานอดิเรกชอบวาดภาพตัวเอง? คนปกติทำแบบนี้ด้วยหรือ? บางทีมาดามเชอรอนอาจเป็นพวกหลงตัวเอง’ไคลน์กลืนน้ำลายหนึ่งอึก สายตาเบือนหนีไปทางอื่นเพื่อรีบค้นหาหลักฐานการก่ออาชญากรรมให้พบในฐานะนักทำนายมากประสบการณ์ เพียงกวาดสายตามองทุกสิ่งให้ครบถ้วนก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องจดจำแม่นยำเนื่องจากสามารถใช้เทคนิคทำนายฝันเพื่อเรียกดูนิมิตได้ทุกเมื่อแน่นอน ก่อนเดินทางมายังบ้านมาดามเชอรอน ไคลน์ทำนายถามถึงโอกาสเกิดอันตรายตามนิสัย และคำตอบออกมาเป็น แผนการวันนี้ปราศจากภัยคุกคาม แถมยังจะได้ผลลัพธ์ราบรื่นตามประสงค์‘นี่คือความมืออาชีพของนักทำนาย แม้ว่าเราจะกลายเป็นตัวตลกแล้วก็ตาม’มันรำพันเงียบงัน
ไคลน์ใช้เวลานานกว่ายี่สิบนาทีเพื่อรื้อค้นห้องนอนมาดามเชอรอน แต่กลับไม่พบความผิดปกติใดแม้แต่จุดเดียว รวมถึงไม่ปรากฏแสงออร่าของวัตถุดิบวิญญาณด้วยจนกระทั่งหยุดยืนหน้าตู้นิรภัยตรงมุมห้องตู้นิรภัยสูงหนึ่งเมตร ทั้งหนาและหนัก มอบความรู้สึกแข็งแกร่งดุจดังหินผา คล้ายกับต้องใช้กระสุนปืนใหญ่เรือรบทำลายทิ้งเท่านั้น‘สมกับเป็นยุคสมัยแห่งไอน้ำด้านหลังประตูนิรภัยคงมีกลไกซับซ้อนแน่’ไคลน์พยายามเปิด แต่ผลลัพธ์คือความล้มเหลวชนิดไม่ใกล้เคียงม
