ยไม่ใช่หรือ”
“…หมื่นปอนด์ ถ้าฉันได้เงินหมื่นปอนด์ จะลาออกจากงานประจำทันที่ จากนั้นก็ซื้อไร่เกษตรกรรมสักสองสามแห่งรวมถึงนำเงินไปลงทุนกับหุ้นของบริษัทในอาณานิคมทวีปใต้หรือไม่ก็บริษัทรางรถไฟ สุดท้ายก็นอนตีพุงรับเงินปันผลทุกปีโดยไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย”“หมื่นปอนด์เป็นแค่เงินค่าหัวของอาณาจักรเรา ยังมีสาธารณรัฐอินทิส จักรวรรดิฟุซัค รวมถึงอาณาจักรข้างเคียงแถมยังได้ยินว่ามีค่าหัวจากสมาคมพ่อค้าด้วย อยากให้หนังสือพิมพ์ช่วยแจกแจงเงินค่าหัวของคีลิงเกอร์อย่างละเอียดจัง”‘หมื่นปอนด์?’ไคลน์ตกตะลึงจนอ้าปากค้างด้วยฐานค่าแรงปัจจุบัน กว่าจะรวบรวมเงินได้หนึ่งหมื่นปอนด์มันต้องทำงานยี่สิบปีติดต่อกันโดยไม่กินดื่ม ไม่ใช้จ่ายไปกับสิ่งไหน
‘…ถ้าเรา ช่างเถอะ ลืมไปเสีย เราไม่มีเอี่ยวในส่วนแบ่งค่าหัวสักหน่อย’ไคลน์พับหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าหดหู่ สายตามองไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอยหลังจากครุ่นคิดถี่ถ้วน ชายหนุ่มมั่นใจว่าเรื่องราวของพลเรือโทแห่งวายุคีลิงเกอร์คงจบลงแต่เพียงเท่านี้ รางวัลตอบแทนเดียวของตนคือไดอารีจักรพรรดิโรซายล์จำนวนมากซึ่งแฮงแมนเคยสัญญาไว้………เบ็คลันด์ เขตเชอร์วู้ดฟอร์ส·วอลล์ และซิล·เดียร์ชากำลังเดินไปยังสาขาใกล้สุดของธนาคารบาวาร์ต“เงินหายไปยังกับกระเปั๋ามีรูรั่ว”ฟอร์สถอนหายใจเหนื่อยหน่ายซิลเองก็รู้สึกไม่ต่าง
“เหมือนกัน”“โชคดีว่าหนังสือคฤหาสน์วายุสลาตันยังได้รับความนิยมอยู่ และค่าลิขสิทธิ์ถูกส่งมาอย่างต่อเ
