าสวมหมวกไหมพรมดำ ทำการกระโจนสองก้าวใหญ่เพื่อหยุดยืนหน้ายูเก็นพร้อมกับชักปืนพกเล็งไปยังกึ่งกลางกะโหลกศัตรูปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
ดันน์·สมิทรัวห้านัดซ้อน ศีรษะยูเก็นระเบิดเละเทะประหนึ่งผลแตงโมถูกรถบรรทุกเหยียบ ของเหลวแดงปนขาวสาดกระเซ็นทั่วห้องคนไข้เดี่ยวในสภาพชวนอาเจียน…ยูเก็นถูกจัดการก่อนคลุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์ไคลน์ซึ่งอยู่ห่างจากเหยื่อเพียงครึ่งเมตร ร่างกายและใบหน้าของมันเปรอะเปือนคราบของเหลวน่ารังเกียจ ชายหนุ่มนั่งจ้องมองหัวหน้าของตนอย่างตกตะลึง…หัวหน้าแม่มเท่ฉิบ!หากไม่นับเรื่องปัญหาความจำเสื่อม หัวหน้าของตนคือชายพึ่งพาได้โดยแท้จริงไคลน์ยกย่องดันน์จากก้นบึ้ง“เกิดอุบัติเหตุหรือ?”ดันน์ลดปืนลงพร้อมกับเดินเข้าไปสำรวจร่างยูเก็นซึ่งกำลังทิ้งตัวลงพื้นห้องในสภาพไร้วิญญาณ
ขณะไคลน์กำลังเรียบเรียงคำพูดในหัว สายตาชำเลืองเห็นซากศพเริ่มหดตัวกลายเป็นก้อนเลือดเนื้อภายในไม่กี่วินาที่ ชุดคนไข้ของโรงพยาบาลดูเหมือนจะเสียหายอย่างหนักศพยูเก็นหลงเหลือชิ้นส่วนสมบูรณ์ไม่มาก หนึ่งในนั้นคือเกล็ดดำแวววาวกระจัดกระจายเลอะเทอะ รวมถึงหัวใจซึ่งแปรเปลี่ยนเป็นผลึกใสสีฟั้าอ่อนเจือจางหัวใจมีลักษณะมันเงาประหนึ่งหยาดเพชรสะท้อนแสงหากใครเผลอจ้องมอง ถ้าไม่รู้สึกหลงใหลหัวปักหัวปา ก็จะสุขุมเยือกเย็นสุดโต่ง เป็นภาวะอารมณ์เข้มข้นจนสามารถพัฒนากลายเป็นความบ้าคลั่ง แต่นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีสิ่งใดพิเศษ“วัตถุดิบไม่อาละวาด”ดันน์เก
