ิมพ์เอกสารจนเสร็จหลังจากดันน์·สมิทประทับตราลงนามรับรอง ชายหนุ่มถือแผ่นกระดาษเดินลงไปยังชั้นใต้ดินซึ่งมีตะเกียงแก๊สเรียงรายสองข้างผนัง จุดหมายปลายทางคือบานประตูยานิสทันใดนั้น ไคลน์ตระหนักถึงบางสิ่งนี่คือหนแรกอย่างแท้จริง กับการได้เข้าไปด้านในประตูยานิสปริศนาบานนั้น!“…หน้าตาจะเป็นแบบไหนกัน”มันเร่งฝีเท้า ภายในใจเกิดความรู้สึกคาดหวังปนหวาดหวั่นเพียงไม่นานก็ส่งตัวเองมาหยุดยืนหน้าบานประตูคู่สีดำสนิท
อันดับแรก ไคลน์เดินเข้าไปในห้องผู้คุมเพื่อให้ซิก้า·ทีรอนเซ็นรับรองในฐานะเวรยามเหยี่ยวราตรี ถัดมา ไคลน์ถือเอกสารซึ่งมีลายเซ็นของหัวหน้าและผู้เข้าเวรเดินออกจากห้องมันออกแรงเคาะประตูยานิส สัมผัสได้ว่าเสียงสะท้อนดังก้องลึกเข้าไปไกลชายหนุ่มไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าใดเลย แต่ผ่านไปไม่ถึงครึ่งนาที่ประตูซึ่งประดับด้วยตราศักดิ์สิทธิ์ของเทพธิดาเจ็ดชิ้นพลันถูกเปิดจากด้านในพร้อมกับเสียง ‘แอ๊ด’ประตูยานิสเปิดแง้มเพียงเล็กน้อย คล้ายกับอนุญาตให้ผ่านไปได้ทีละหนึ่งคน ไคลน์ย่างกรายเข้าไปโดยอาศัยแสงสว่างจากตะเกียงแก๊สนำทางด้านหลังประตูเป็นชายชราใบหน้าเปียมด้วยริ้วรอยร่องลึกเส้นผมบางตา สวมชุดคลุมยาวสีดำทรงโบราณ ถือตะเกียงเทียนไขในมือขวาแสงเทียนสลัวส่องลอดผ่านกระจกตะเกียง เผยให้เห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของผู้เฒ่าภายใต้บรรยากาศสว่างสลับมืดดวงตาสีฟั้าอ่อนมีลักษณะคล้ายก้อนน้ำแข็งอายุหลายพันปี
“เอกสาร” เสียงของมันแหบพร่าไคลน์เคย
