เปั้าหมายทันใดนั้น ไคลน์ได้ยินเสียงท่องคาถาของตัวเองพร้อมกับกระแสพลังวิญญาณพลุ่งพล่าน ตามด้วยคลื่นแสงกระเพื่อมยุบพองก่อตัวเป็นบานประตูมายาเมื่อเทียบกับความล้มเหลวหนก่อน คราวนี้ประตูถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์พร้อมกับปรากฏลวดลายแปลกประหลาดลวดลายดังกล่าวเหมือนกับสัญลักษณ์บนเก้าอี้เดอะฟูลทุกประการ มันคือเนตรไร้นัยน์ตาซึ่งมาพร้อมกับเส้นเกลียวดีเอ็นเอโดยไม่ให้สุ้มเสียง ระลอกคลื่นพลันก่อตัวท่ามกลางสายหมอกสีเทาและพระราชวังหรูหราอลังการ ประหนึ่งโยนก้อนหินลงบนทะเลสาบน้ำนิ่ง คลื่นกระเพื่อมออกไปทุกทิศทางโดยมีประตูมายาเป็นจุดศูนย์กลางเสียงเสียดสีของห้วงมิติดังกังวาน รอยแยกเริ่มปรากฏใจกลางประตูมายาปริศนา เผยให้เห็นโลกมืดมิดใบใหญ่อยู่อีกฟากฝังบานประตู ภายในนั้นเต็มไปด้วยร่างโปร่งแสงไร้สี แปลกประหลาดเกินพรรณนา แถมยังมีจำนวนนับไม่ถ้วน
นอกเหนือจากนั้นยังปรากฏริ้วแสงสีสันฉูดฉาดเข้มข้นคล้ายกับอัดแน่นมวลความรู้มหาศาลเอาไว้ขณะเดียวกัน ไคลน์รับรู้ถึงแรงดึงดูดหนักหน่วงซึ่งยากต้านทานมาจากด้านในประตู ชายหนุ่มไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้ร่างกายถูกกระชากเข้าไป…บัดซบ จะไม่ให้เลือกสักหน่อยหรือ?ระหว่างผุดความคิดหวาดหวั่น ร่างกายมันถูกดูดกลืนผ่านรอยแยกเข้าไปในห้วงความมืดมิดด้านหลังแต่จากนั้นไม่นาน เสียงคำรามบ้าคลั่ง รวมถึงอาการวิงเวียนศีรษะหนักหน่วงรอบตัวเริ่มบรรเทาลง สติไคลน์สามารถประมวลผลได้อย่างสุขุมอีกครั้งมันไ
