่แข็ง
ชายหนุ่มหยุดการทดลองด้วยสีหน้าพึงพอใจสุดขีด สายตาจ้องมองออกไปยังแสงแดดและถนนด้านนอกมุขหน้าต่าง แม้จะถูกม่านสีดำบดบังไว้มันนึกสงสัยว่า ตนสามารถบินออกไปไหนมาไหนด้วยร่างนี้ในตอนกลางวันหรือไม่ขณะพึมพำ เพื่อให้คลายความฉงน มันส่งร่างตัวเองลอยออกไปหยุดริมหน้าต่างทันที่ชายหนุ่มบรรจงรูดผ้าม่านแง้มอย่างระมัดระวัง ปล่อยให้แสงตะวันส่องลอดช่อง ทะลุกำแพงวิญญาณเข้ามาภายในห้องท่ามกลางแสงแดดร้อนระอุของยามบ่าย ไคลน์สัมผัสว่าพลังวิญญาณของมันถูกเผาไหม้จนระเหยกลายเป็นหมอกดำทีละนิดร่างกายอ่อนเพลียลงชัดเจนชายหนุ่มรีบปล่อยมือปิดม่าน สกัดกั้นแสงสว่างไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาคุกคาม…คงไม่ได้สินะ
มันครุ่นคิดสักพักพลางหันกลับไปมองยันต์เพลิงสุริยันบนเตียงนอนเกิดความสงสัยอีกแล้ว ผลลัพธ์จะยังเหมือนเดิมหรือไม่หากตนอาศัยโลหิตของเทพสุริยันเข้าช่วย โดยไม่รีรอ ไคลน์ลอยกลับไปยังเตียงนอนพร้อมกับใช้มือคว้าแผ่นโลหะสีทองทันใดนั้น ความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แต่ขณะเดียวกันก็เกิดความขัดแย้งกับบรรยากาศเย็นเฉียบของนกหวีดในมือคล้ายยามเปลวไฟปะทะสายน้ำซู่ว!ไคลน์รีบสะบัดมือให้หลุดจากแผ่นทองประหนึ่งถูกน้ำร้อนลวก…พลังของนกหวีดทองแดงไม่สามารถอยู่ร่วมกับพลังจากยันต์เพลิงสุริยันชายหนุ่มเริ่มเข้าใจหลักการหลังจากวางนกหวีดลง เปลวเพลิงเย็นในดวงตาพลันดับมอดทันใด
ในร่างปัจจุบันซึ่งปราศจากความช่วยเหลือจากสมบัติวิเศษเวทมนตร์สองชนิดจะเสื่อ
