ื่อว่าหญิงสาวตรงหน้าสามารถพูดจามีเหตุผลได้ขนาดนี้“…มองอะไร? ฉันไม่เหมือนกับเธอ ฉันแค่ขี้เกียจคิดส่วนเธอใช้กล้ามเนื้อคิดแทน”ฟอร์สยกมุมปากเล็กน้อยพร้อมกับเบือนหน้าหนี“…ข่มฉันไปเธอก็ไม่ฉลาดขึ้นหรอกนะ”
ซิลใช้มือสางผมทองสองสามเส้นซึ่งยื่นออกมาอย่างไม่เข้าพวก“ตกลง รีบกลับเขตราชินีกันก่อน เพื่อรายงานให้มิสออเดรย์ทราบเรื่องนี้”ฟอร์สพยักหน้ารับ“…แล้ว วิธีการติดต่อฉุกเฉินของพวกเรากับมิสออเดรย์คืออะไร?”ซิลผงะไปชั่วขณะ สายตากวาดมองรอบหลุมศพหนึ่งหน“เคยได้ยินเธอเล่าว่า สุนัขตัวโปรดจะออกมาเดินเล่นอย่างน้อยวันละห้าครั้ง รอบถัดไปคงเป็นช่วงหลังอาหารเที่ยง”“หรือก็คือ พวกเราต้องแอบซุ่มทำตัวน่าสงสัยด้านนอกคฤหาสน์ท่านเคาต์ฮอลล์?”มุมปากฟอร์สกระตุกทันใดนั้น ซิลเบือนหน้าหนีพร้อมกับกล่าวเสนอแนะด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“ฟอร์ส แล้วทำไมเธอไม่ลองลอบเข้าไปในคฤหาสน์หลังนั้นดูล่ะ? เชี่ยวชาญเรื่องการผ่านประตูไม่ใช่หรือ ฟังดูไม่น่าเป็นงานยากสักเท่าไร พวกเราจะได้ติดต่อกับมิสออเดรย์โดยตรง-”“ตระกูลเคาต์ชั้นสูงสืบทอดทางสายเลือดมานานหลายร้อยปี หนึ่งในนักการเมืองทรงอิทธิพลแห่งสภาขุนนาง ผู้ถือหุ้นสูงสุดของธนาคารบาวาร์ต ผู้ถือหุ้นอันดับสี่ของธนาคารเบ็คลันด์ ผู้ให้คำปรึกษาพิเศษของธนาคารแห่งชาติ ผู้ถือหุ้นอันดับสามของธนาคารซัสเตอร์แห่งสาธารณรัฐอินทิส ผู้ถือหุ้นอันดับสองของกลุ่มทุนเหมืองถ่านหินและแร่เหล็กคอนสแตน นั่นคือสมญานามเพียง