บางส่วนของบิดามิสออเดรย์คนสวย …ซิลลองใช้สมองกล้ามของเธอไตร่ตรองให้ดี คฤหาสน์หลังนั้นจะไม่มีผู้วิเศษคอยคุ้มกันสักคนเชียวหรือ? ท่านเคาต์ฮอลล์จะไม่มีสมบัติมูลค่าสูงเก็บอยู่ในคฤหาสน์เลยหรือไง? ไม่ง่ายเหมือนกับบ้านบารอนและไวเคาต์กระจอกหรอกนะ!”ฟอร์สยังคงอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว“ขอสาบานในนามแห่งพระองค์ท่าน หากฉันพยายามลอบเข้าไป คงถูกพบตัวภายในห้านาทีเท่านั้น”
ซิลพยักหน้าหงึกหงักอย่างเห็นด้วย“…รอโกลเดนรีทรีเวอร์ก็ได้”เมื่อพูดจบ เธอเริ่มเป็นฝั่ายเดินนำหลังจากผ่านไปไม่กี่ก้าว ซิลเปล่งเสียงพูดโดยยังคงหันหลังให้ฟอร์ส น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความซาบซึ้ง“…เอ่อ ฉันจะชดเชยความเสียหายในวันนี้คืนให้เธอแน่นอน ม…หมายถึง หินสีเขียวบนกำไลเงินวงนั้น”หลังจากได้ฟัง ฟอร์สยกมุมปากเล็กน้อย“ฉันทำไปเพื่อปกปั้องชีวิตตัวเอง …แล้วก็ ซิล! เธอกำลังเดินไปผิดทาง! ให้ตายสิ ถ้าเธอเลือกเส้นทางผู้ฝึกหัดและกลายเป็น ‘นักท่องเที่ยว’ ในอนาคต นั่นต้องเป็นหายนะแน่!”…ด้านนอกคฤหาสน์หรูหราของเคาต์ฮอลล์ซิลและฟอร์สกำลังแอบซ่อนใต้ร่มเงาของต้นเมเปิลอินทิสสายตาชำเลืองมองผู้คนเดินผ่านไปมารอบตัว
ผ่านไปนานแค่ไหนไม่มีใครทราบได้ จนกระทั่งพวกเธอได้พบสุนัขโกลเดนรีทรีเวอร์วิ่งออกจากช่องลับใต้กำแพงมันนั่งใช้เท้าเกาหูครู่หนึ่งก่อนจะเหลียวมองซ้ายขวาอย่างระมัดระวังขณะซูซี่เริ่มเดินเล่นอย่างสบายใจ สุนัขสีดำตัวผู้พลันกระโจนดักหน้าโดยไม่ให้ตั้งหลัก มั
