ิ่งตระหนักถ่องแท้ว่าหายนะชื่อ‘คลุ้มคลั่ง’ อยู่รอบตัวผู้วิเศษตลอดเวลา ไม่แปลกเลยหากสักวันจะเวียนมาถึงตน…มนุษย์มักเรียนรู้ความจริงของโลกในรูปแบบเจ็บปวดเสมอไคลน์เสร็จสิ้นการเข้าฌานพื้นฐานเพื่อควบคุมพลังตัวตลกมันพึมพำเล็กน้อยพร้อมกับลืมตาขึ้นตลอดสองสามคืนผ่านมา ชายหนุ่มเอาแต่ฝันถึงฉากดังกล่าวเสมอ ทุกวันต้องสะดุ้งตื่นพร้อมกับร่างกายเปียกชุ่มด้วยเหงื่อเย็นเฉียบนอกจากการย่อยโอสถ มันต้องพยายามควบคุมอารมณ์และกิเลสให้สงบนิ่ง ต้องหมั่นรักษาระดับสติมิให้เป็นฝั่ายถูกย่อยเสียเอง
…ไคลน์พ่นลมหายใจแผ่วเบาก่อนจะทิ้งตัวนอนหลับสนิทในวันลุงนีลล์เสียชีวิต ชายหนุ่มประทับใจคำพูดและการกระทำของดันน์·สมิทมาก มุมมองเกี่ยวกับเหยี่ยวราตรีเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงไคลน์ต้องการแบ่งเบาภาระหัวหน้า รวมถึงช่วยเหลือพวกพ้องใกล้ตัวอย่างสุดความสามารถด้วยเหตุนี้ มันจะไม่ยกเลิกคาบเรียบศิลปะการต่อสู้ช่วงบ่าย…บ่ายสามโมงตรง ณ ลานฝึกซ้อมกาเวนผมสั้นเกรียนสีทองคล้ายลูกเรือ มันเอาแต่ยืนขมวดคิ้วเมื่อเห็นไคลน์เลียนแบบท่วงท่าการเคลื่อนไหวตนได้เหมือนจนน่าอัศจรรย์โดยทั่วไปแล้ว การพัฒนาจากนักสู้มือใหม่ไปถึงฝีมือระดับอัศวินเริ่มต้นต้องใช้เวลาอย่างต่ำหกเดือน…แต่ไคลน์ทำสำเร็จภายในสี่สิบนาที!
กาเวนเรียกให้ไคลน์หยุดพร้อมกับสำรวจหัวจรดเท้า มันอดสงสัยไม่ได้จนต้องถามออกมาตามตรง“…เกิดอะไรขึ้น?”ไคลน์เตรียมข้อแก้ต่างไว้แล้ว มันคาดเดาว่ากาเวนจะต้องประหล
