บ้านเรือนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านมอร์สยังคงเป็นสถาปัตยกรรมเก่าแก่เมื่อราวร้อยปีก่อน สิ่งก่อสร้างสะดุดตาเดียวคือยอดแหลมของวิหารซึ่งมีสีดำสนิทหลังจากนำรถม้าไปจอด ไคลน์และคนอื่นต่างรีบจัดการอาหารเที่ยงให้เสร็จโดยเร็ว มื้ออาหารประกอบด้วยเบคอนขนมปัง เนย และกาแฟ นับว่าไม่เลวทีเดียว“พวกเรายังทนสมบัติวิเศษ 3-078 ได้อีกประมาณ สองชั่วโมง สามสิบห้านาที”โคเฮนรี่กล่าวขณะยืนพิงประตูวิหาร มือขวาหยิบนาฬิกาพกตรวจสอบเวลา“ควรจัดการคดีในหมู่บ้านให้เสร็จก่อน จากนั้นค่อยกลับมาผลัดเวรเฝั้า 3-0782 เพื่อฟืนฟูร่างกาย”ภายใต้สถานการณ์ปรกติ ผู้วิเศษลำดับเก้า ลำดับแปด และลำดับเจ็ดต้องอยู่ห่างจากตราศักดิ์สิทธิ์แห่งสุริยันเป็นเวลานาน
กว่าสองชั่วโมงจึงจะฟืนฟูได้เต็มประสิทธิภาพ หรืออย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงเพื่อฟืนฟูบางส่วน“ตกลง”“ผมไม่คัดค้าน”ไคลน์และเลียวนาร์ดพยักหน้าพร้อมกัน“ควรไปสะสางคดีไหนก่อน?” โคเฮนรี่ถามเลียวนาร์ดสลัดคราบตำรวจขี้เกียจพร้อมกับทำสีหน้าเคร่งขรึม“เริ่มด้วย…คดีชายชราอาศัยอยู่ตามลำพัง ได้ยินเสียงฝีเท้าดังภายในบ้าน”“เพราะ?” โคเฮนรี่ถามตามความเคยชินด้านไคลน์ก็หันไปฟังอย่างสนใจสัญชาตญาณของนักกวีหรือไง…ชายหนุ่มแอบล้อเลียนอีกฝั่าย
เลียวนาร์ดสลับมองไปมาระหว่างไคลน์และโคเฮนรี่ ก่อนจะเผยรอยยิ้ม“เพราะใกล้กับโบสถ์มากกว่าคดีอื่น”“คุณทราบได้อย่างไร…มันไม่มีเขียนไว้ในรายงาน”ไคลน์ขมวดคิ้ว · เลียวนาร์ดแสยะยิ้ม“ขณะทานอา
