“เดี๋ยวก่อน…พวกเราไม่ได้”ไคลน์ยังไม่ทันอธิบายจบประโยค มันถูกเบ็นสันชิงพูดแทรกเสียก่อน“แม้อลิสซาเบธจะยังเด็กไปสักหน่อย และฐานะทางบ้านของเธอดีกว่าพวกเรามาก แต่ฉันกลับคิดว่าทั้งสองคนเหมาะสมกันดี อย่างไรก็ตาม นายต้องรอไปอีกสักพัก เพราะเธอยังเด็กและเรียนมหาวิทยาลัยให้จบ งานแต่งคงต้องเลื่อนออกไปเป็นหกถึงเจ็ดปีข้างหน้า แต่การหมั้นหมายไว้ก่อนสามารถกระทำได้”…ได้โปรดอย่าคิดกันไปไกลขนาดนั้นไคลน์สูดลมหายใจด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย“ฉันไม่ได้ชอบอลิสซาเบธ…ไม่สิ ระบุให้ชัดคือ ฉันไม่ได้หลงใหลเด็กผู้หญิงอายุห่างกันขนาดนี้ ชอบประเภทโตเป็นผู้ใหญ่แล้วมากกว่า”
ด้วยความสัตย์จริง อายุห่างเท่าใดไม่ใช่เรื่องสำคัญ ขอแค่ไม่มากเกินงามก็พอ เพียงแต่ตนยังไม่ต้องการมีความรัก… ไคลน์รำพัน“นายชอบคนโตกว่า?” เมลิสซ่าขมวดคิ้ว“ถ้าอย่างนั้นก็รีบคิดเรื่องแต่งงานได้แล้ว!”เห? ไคลน์ไม่เข้าใจตรรกะการเชื่อมโยงของน้องสาว มันขมวดคิ้วถาม“ทำไมกัน?”เมลิสซ่าอธิบายด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“กว่าจะเก็บเงินแต่งงานครบ อายุของนายก็คงปาไปยี่สิบห้า หากต้องการมีคู่สมรสอายุมากกว่า สตรีวัยดังกล่าวคงถูกหมั้นหมายหรือออกเรือนจนหมดแล้ว นายอยากตามจีบแม่หม้ายหรืออย่างไร”เชี่ยไรเนี่ย…ไคลน์อุทานเป็นภาษาจีนในใจ สีหน้ามันกำลังมึนงงสุดขีดเบ็นสันอมยิ้มพร้อมกับช่วยแก้ต่าง
“เมลิสซ่า เธอยังไม่เข้าใจ ในยุคสมัยปัจจุบัน ไม่ใช่เรื่องแปลกหากหญิงสาวจะครองโสดไปจนถึงอายุสามสิ
